— 121 — 
1910) afgeschafte titel voor den Directeur van het Schei- 
kundig Laboratorium luidde, — doch, zelfs met voorbijgang 
van den eerstaanwezenden Apotheker van genoemd hospitaal, 
aan een betrekkelijk jong, hoewel veelbelovend, onderge- 
schikt Militair Apotheker werd toegewezen. 
Eensdeels kan de verklaring hiervan worden gevonden 
in de vele werkzaamheden, die in het Scheikundig Labora- 
torium te verrichten waren. In Augustus en September 1853 
waren n.l. de onderzoekingen in vollen gang omtrent „voedings- 
middelen, waarvan de Javaan zich bedient of zou kunnen 
bedienen, om bij schaarschte of duurte van rijst zijn voedsel 
aan te vullen,” welke onderzoekingen zouden plaats hebben, 
zooals de opdracht Juidde, „naarmate de tijd zulks zou toelaten.” 
De voornaamste taak van het Laboratorium „de bereiding 
van de zamengestelde geneesmiddelen voor geneeskundige 
etablissementen dezer gewesten,” bemoeielijkte vaak andersoor- 
tige werkzaamheden en had kort te voren Матев tot een 
klacht daarover aanleiding doen geven: ,!mmers" zoo heet 
het in een officieel schrijven dd*. 2 November 1852 „de 
pharmaceutische praeparaten moeten het eerst worden 
bereid, waarbij het dikwijls gebeurt, dat er gedurende een 
maand of twee niets aan scheikundige onderzoekingen kan 
worden gedaan”. Zonder deze verklaring geheel terzijde te 
stellen, kan een andere, in verband met den goeden naam, 
dien Scnanr£k reeds had, wellicht meer bevredigen. Het verzoek 
om dit gerechtelijke onderzoek te verrichten was nl. uitge- 
gaan van den Resident der Preanger-Regentschappen en 
gericht, niet tot den Chef van den Geneeskundigen Dienst, 
doch tot den toenmaligen Gewestelijk Eerstaanwezenden 
Officier van Gezondheid Dr. G. Wassink, die als bevorde- 
raar van natuur- en geneeskundig onderzoek in bizondere 
mate den blik op zich had doen vestigen. Waar nu iemand 
als ScHARLÉE tot de onder zijne bevelen dienende officieren 
behoorde, die zoozeer in zijne appreciatie deelde, was er 
geen reden dezen daarvoor niet in aanmerking te brengen. 
In dat zelfde jaar 1853 had Wassink hem openlijk geprezen 
