pe 2. — 
om zijne welwillendheid en zijnen wetenschappelijken ijver 
bij het catalogiseeren der planten in den botanischen tuin 
aan den dag gelegd, dien Wassink, voornamelijk voor weten- 
schappelijke doeleinden, in 1850 op de pleinen en tusschen 
de zalen van het Groot Militair Hospitaal had doen aanleggen. 
Later zou deze, als Chef over den Geneeskundigen Dienst, 
waarover hij 6 Januari 1854 het bestuur had aanvaard, 
SCHARLEE, in een officieel schrijven 449. 14 November 1855, 
„de kundige Apotheker” noemen. De verdiensten van ScHARLÉE 
bleken niet minder uit zijne eervolle benoeming tot corres- 
pondeerend lid der Koninklijke Natuurkundige Vereeniging, 
toen hij in 1854 naar Muntok werd overgeplaatst, waar hij 
4 jaren is gebleven. De grootste bekendheid heeft hij zich 
echter later, in April 1862, verworven, als ontdekker van 
het alkaloid іп de bast van de Alstonia scholaris. : 
Als over het hierboven bedoelde gerechtelijke onderzoek, 
dat zeer accuraat door ScHARLÉE werd verricht en uitvoerig 
beschreven, een opmerking mag worden gemaakt, is het deze, 
dat het in toxicologische richting nog geen differentieering 
vertoonde, doch geheel als een gewoon analytisch onderzoek 
werd opgevat. Met nauwkeurigheid werd, behalve de aan- 
wezigheid van arsenicum, koper, lood en tin, ook het vinden 
van dierlijke en plantaardige stoffen en van ijzer, aluminium, 
cobalt en kiezelzuur vermeld, als ook de in alcohol oplosbare 
en de in salpeterzuur onoplosbare bestanddeelen van het 
onderzoekingsmateriaal in gewicht aangegeven, doch de 
kwantitatieve bepaling van het gevonden arsenicum werd 
achterwege gelaten. De destructie der organische stoffen werd 
door middel van salpeterzuur en zwavelzuur bewerkt. ` 
Bijna 4 jaren later, van 25 Mei tot 28 Juli 1857 werd 
het eerstvolgende uitvoerig beschreven onderzoek op vergiften 
door Maren zelve in het Scheikundig Laboratorium verricht. 
Het was gerequireerd door den Resident der Zuid- en Ooster 
Afdeeling van Borneo en betrof lijkdeelen, uitscheidings- 
produkten en spijsresten, afkomstig van zekeren vermoedelijk 
aan vergiftiging overleden voorman bij het mijnwezen te 
