Pangaran, zekeren Ј. D....... , waarin belangrijke hoe- 
veelheden arsenicum werden gevonden Uit het verslag, 
dat de stoffen „behandeld werden met zuivere chloorzure 
potasch еп zoutzuur, zooals men zulks in diergelijke ge- 
vallen gewoon is te doen” blijkt wel, dat de destructie- 
methode van Fresenıus en Ваво toen althans sinds 
eenigen tijd burgerrecht had verkregen, en algemeen werd 
toegepast. 
Na doorvoering van gewasschen zwavelwaterstofgas werd 
de destructievloeistof 4 dagen lang op een warme plaats 
gedigereerd. Het ontstane neerslag werd met ammonia be- 
handeld en wat hierdoor in oplossing ging voor een gedeelte 
weer „met chloorzure potasch en zoutzuur behandeld en 
zoodoende eene vloeistof verkregen, geschikt om de proef 
op arsenicum volgens Marsr te kunnen nemen". In hoeverre 
het gevonden arsenicum als een in water oplosbare verbin- 
ding in het onderzoekingsmateriaal voorkwam werd niet 
nagegaan. Ook het opsporen van andere vergiften bleef 
achterwege. 
Een half јааг later: van 18 Januari tot 20 Maart 1858 
werd door Marr een ander onderzoek verricht, dat 
gerequireerd was door den Resident van Banjoemaas. 
Het betrof 0.130 gram van eene stof, waarin werden 
gevonden „0.040 wigtje metaaldeeltjes, bestaande uit tin en 
koper in zulk eene verhouding als dezelve wordt aangetroffen 
М) de gongs en andere soortgelijke inlandsche muziek- 
instrumenten,” 0.069 wigtjes fijngesneden haren, hoogst 
waarschijnlijk van jonge bamboespruiten, gemengd met een 
plantaardig extract, „waarin echter geen plantenalkaloïden 
aanwezig waren”. Het onderzoek hierop werd als volgt 
vermeld: „de geconcentreerde aether-alcoholoplossing reageer- 
de onzijdig: tot droog wordens toe ingedampt, bleef een zeer 
gering residuum, waaraan geen kristalvorm waartenemen was; 
het werd met een weinig gedestilleerd water en eenige 
droppels azijnzuur op eene warme plaats gedurende 24 uren 
getrokken en vervolgens gefiltreerd. Een deel van het filtraat 
