— 124 — 
met galnootentinetuur behandeld, bleef helder; een ander 
deel van hetzelve met zuivere potasch behandeld, bleef ook 
helder.” 
Het eerst daarop volgende onderzoek, door Матев verricht, 
dateert uit de eerste helft van Mei van het jaar 1859. Een 
verzegeld pakje met zout was door het Hoofd van Gewes- 
telijk Bestuur te Telok Betong toegezonden, met de vraag 
of zich daarin „vergiftige zelfstandigheden bevonden”. Op 
arsenicum werd, als vroeger, doch met negatief resultaat, na 
behandeling met chloorzure potasch en zoutzuur onderzocht. 
Tot de afwezigheid van alkaloïden werd besloten, daar de 
aether-alcoholrest in gedestilleerd water met een droppel 
zoutzuur opgenomen, door toevoeging van kaliloog tot even 
alkalische reactie, helder bleef. De conclusie was, dat het 
zout geen vergift bevatte. 
Kort te voren, in hetzelfde jaar 1859, en wel van 8 tot 
28 Februari en van 12 Maart tot 30 April, waren in het 
Groot Militair Hospitaal te Weltevreden twee gerechtelijke 
onderzoekingen verricht, door den Chef over den Genees- 
kundigen Dienst Wassink, pas van een tweejarig verlof (van 
1856—1858) uit Europa teruggekeerd, opgedragen aan den 
Militairen Apotheker der 2° klasse Әснлвһввк en dien der 
3° klasse A. G. VELTMAN. 
Ook hier valt bij de aanwijzing van genoemde experts 
niet aan gebrek aan waardeering van Marr te denken. 
In tal van opdrachten uit dien tijd werd het vertrouwen 
uitgesproken op de hem „eigene nauwgezetheid” of op zijne 
„gewone accuratesse”, terwijl na kwijting daarvan zelden 
een bijzondere dankbetuiging van den kant van den Chef 
over den Geneeskundigen Dienst achterwege bleef. In een 
brief dd*. 8 Maart 1858 komt o. a. het volgende voor: „In 
een zaak aan het onderzoek en de beoordeeling van de 
Commissie van Geneeskundig Onderzoek en Toeverzicht 
onderworpen, ..... heb ik de eer UHEG. te verzoeken 
die Commissie met uwe kennis en ervaring te willen 
bijstaan. .... Het zal mij aangenaam wezen te vernemen, 
