— 127 — 
deze zaak ook Maren als expert te benoemen. Een dag 
nadat het onderzoek aangevangen was, werd als voorloopig 
resultaat offieieel kennis gegeven ,dat in den inhoud van de 
borst- en darmholte zwavelarsenik aanwezig is". Alvorens 
het „volledig onderzoek” te beginnen kwam de Commissie 
overeen niet naar organische vergiften te zoeken, doch slechts 
„een anorganisch onderzoek met het oog bizonder op zwavel- 
arsenik" te doen plaats hebben. Hiertoe werden de lijkdeelen 
vooraf gedestrueerd door 3 uur lang met salpeterzuur te dige- 
reeren en daarna chloorgas doortevoeren. Het daarop verkregen 
zwavelwaterstofneerslag werd door destructie met chloor- 
waterstofzuur en chloorzure potasch gezuiverd, alvorens 
daarop identiteitsreacties te doen en het arsenicum als 
„arsenikzure bitteraarde ammonia” neerteslaan en te wegen. 
„Hiermede was de aanwezigheid van As in dem vorm van 
zwavelarsenik (As S,), welke stof op de meeste passers in 
Indië te koop aangeboden wordt, bewezen.” In den romp 
werd hiervan 1.8 gram gevonden. Verder werd vermeld, dat 
men „in de Handleiding der Vergiftleer van van HASSELT 
de dosis toxica van dat gele zwavelarsenik vindt opgegeven 
1 drachme =3.9 gram te bedragen”. 
Eveneens werd dit ,zwavelarsenik" door Матев gevonden 
in twee volgende gerechtelijke gevallen, beide uitgelokt 
door den Resident van Bantam. 
Het eene onderzoek, van Pitjong (Pangium edule) zaden, 
die „verondersteld werden met rottekruid vermengd te zijn," - 
afkomstig uit de afdeeling Lebak, werd verricht van 11 
daaruit verzamelde en gedroogde bezinksel. Onderzoek en 
kwantitatieve bepaling van het arsenicum geschiedden na 
destructie met chloorzure potasch en zoutzuur. 
In het begin van Mei van laatstgenoemd jaar 1862 ging 
Marer met 2 jarig verlof naar Europa en was ScHARLÉE 
de aangewezen man, om diens plaats als 1° Laborant bij 
bij het Scheikundig Laboratorium te vervullen. Het eerst- 
