— 188 — 
voorzooverre deze in water oplosbaar waren, een fout, die 
allengs, vooral in het laatst vermelde proces-verbaal, werd 
gecorrigeerd en daarom ook tot zulk een belangrijke uitkomst 
kon leiden als de erkeming van den waren aard van warangan. 
Wat de beschrijving der verrichte onderzoekingen en hunner 
resultaten betreft, ook deze liet meestal te wenschen over. 
Wel geschiedde die van het makroskopische onderzoek in 
den regel zeer uitvoerig, doch overigens heerschte daarin 
groote willekeur, zoodat belangrijke onderdeelen van het 
chemisch onderzoek vaak slechts in vage, ontoereikende termen 
werden weergegeven. Het groote belang van een korte, doch 
zaakrijke beschrijving der verrichtingen en der daarbij waar- 
genomen verschijnselen zou eerst in een latere periode 
duidelijk worden ingezien. 
Hoewel op- en aanmerkingen omtrent de verslagen uit 
het eerste tijdperk gemakkelijk te vermeerderen zouden zijn, 
wil ik liever wijzen op de groote lichtzijde, die het onderzoek 
op metaalvergiften van meet af heeft vertoond, hierin bestaande, 
dat daarbij steeds voldoende rekening werd gehouden met 
de noodzakelijkheid eener destructie, of zooals men dat vroeger 
noemde ,decompositie" en „desorganisatie” der organische 
stoffen. 
Wel is waar drong hier het uitsluitend en algemeen ge- 
bruik der onovertroffen destructiemethode van REMIGIUS 
Fresenius en L. vow Bapo, in 1844 gegeven, eerst langza- 
merhand door, doch uit de toepassingen van salpeterzuur 
en chloorgas voor hetzelfde doel, bleek men voldoende 
inzicht te hebben in de hinderende werking, die vooral 
kolloïde organische stoffen op de afscheiding van metaal- 
vergiften als onoplosbare verbindingen uitoefenen. 
Vóórdat men tot de ontdekking van het laatste was geko- 
men en van de wijze om dezen hinderpaal te overwinnen, 
was het een ware puzzle om m.n. arsenicum in lijkdeelen 
aantetoonen. Men moest er haast toe komen om dit vergift 
het zonderlinge vermogen toe te kennen, willekeurig van 
eigenschappen te veranderen, en zich nu eens te vertoonen, 
