— 146 — 
of anderen gelegd, doch voortbouwt op de aloude methode 
бтав-Отто. 
ІК stap hier met een meestal voorafgaand Captatio bene- 
volentiae van een excursie op algemeen historisch terrein 
af. om verder uitsluitend op Indisch terrein te blijven. 
Hoe komt het, zoo mag men zich terecht afvragen, dat 
deze zóó uitnemende methode van onderzoek op organische 
vergiften hier eerst omstreeks 1864 schijnt te zijn toegepast. 
Zeer zeker is zulks ten deele toeteschrijven aan het weinig 
opvallende van Sras’ publicatie en van het meerendeel harer 
recensies, alsook hieraan, dat eerst door de uitbreiding en 
de populariseering, daaraan in 1856 door Orro gegeven, de 
volle aandacht op die methode is gevallen; doch deze over- 
wegingen sluiten als een der voornaamste aantevoeren 
redenen niet uit, een weinig lofwaardig, hoewel verklaarbaar 
conservatisme. Men had de ondervinding, dat de tot nog 
toe gevolgde methoden met succes konden worden toegepast, 
en bleef zoolang het nieuwe zich niet als noodzakelijk opdrong, 
bij het oude. Voor proefnemingen, met het doel om nieuwe 
publicaties te toetsen, werd bij een drukken werkking 
nauwelijks gelegenheid geboden en zoo kwam het, dat 
e methode Sras-Orro hier als 't ware moest worden 
geïmporteerd door hen, die in Europa daarmee vertrouwd 
hadden kunnen raken. 
Hoe dit zij, zoo mag, als tegenhanger van dit verwijt, 
niet onopgemerkt worden gelaten, hoe reeds lang vóór 1864 
verschillende Indische pharmaceuten, als: Rosr van Tox- 
NINGEN (1855) DE Vrij (1857), VAN Gorkum (1857), ALTHEER 
(1858), BerNeLor Moens (1859) en ScHharuek (1862) een 
levendig aandeel hebben genomen in het algemeene onderzoek 
der alkaloiden, en zich op dit gebied meer of minder verdien- 
stelijk hebben gemaakt. Als een bewijs van het soms bedrijvige 
streven in dit opzicht kan het feit gelden, dat ongeveer te 
gelijker tijd drie Militaire Apothekers op verschillende plaatsen 
in Indié zich aan het phytochemisch onderzoek van Uncaria 
ferruginea hadden gezet nl. van ZALM in 1853 te Padang, 
d 
