— 152 — 
werden opgedragen. Na 1863, het eindjaar der eerste 
periode, — waarin nog stemming daarvoor gemaakt moest 
worden en gemiddeld nog niet één onderzoek per jaar voor- 
kwam, — vertoont die toename meer het beeld eener reken- 
kunstige dan van een meetkundige reeks, vooral omdat ook 
plaatsen buiten Batavia daaraan hoe langer hoe meer hun 
aandeel namen. Terwijl in het tienjarige tijdperk na 1863, 
het aantal in het Scheikundig Laboratorium verrichte onder- 
zoekingen gemiddeld op nog slechts 3 per jaar moet worden 
gesteld, bedroeg dit gedurende het daarop volgende decen- 
nium gemiddeld 6 en met dat op andere plaatsen dan Batavia 
ongeveer 10 per jaar. In de vijfjarige periode van 1899 
tot en met 1903 kon van gemiddeld 14 officieel opgedragen 
- gerechtelijke onderzoekingen op vergiften per jaar worden 
gewag gemaakt. Gedurende de drie laatste jaren 1909, 1910 
en 1911 nu, waarover vooral een nauwkeurige statistiek kon 
worden opgemaakt, bedroeg het aantal in Indië verrichte 
gerechtelijke onderzoekingen niet minder dan 204, óf 68 per 
jaar. Hiervan kwamen in 1909 : 57, in 1910 : 68 en in 
1911 : 79 voor. Voor Batavia alleen bedroeg het aantal in 
die jaren respectievelijk 17, 21 en 25 
Wat het ter onderzoek ontvangen materiaal betreft, zoo 
golden 60% der in de laatste drie jaren te Batavia behan- 
delde gevallen en 70% der op andere plaatsen verrichte 
onderzoekingen, die van lijkdeelen, braaksel, faeces of spijs- 
resten. In de periode van 1898 — 1903 bedroeg het procent 
getal hiervan slechts 50. De rest der gevallen betrof het 
onderzoek op vergiften van voorwerpen, weefsels, poeder- en 
kruidenmengsels, aarde, etc. 
Belangrijker zijn de gegevens, die de opgemaakte statis- 
tiek omtrent den aard der gevonden vergiften aangeeft, omdat 
deze het specifieke van Indische vergiftigingsmanieren doen 
uitkomen. 
Niet ten onrechte is meermalen opgemerkt, dat het gebruik 
van doodteweegbrengende stoffen voor bepaalde streken en 
tijdperken aan stroomingen der mode zijn onderworpen. Ook 
