— 253 — 
VANDA TRICOLOR Lan, 
Het is nauwelijks aan te nemen, dat de op bijgaande 
plaat afgebeelde, in West-Java zoo algemeene en in het 
oog vallende Vanda aan Blume tijdens zijn verblijf op 
Java onbekend gebleven zou zijn. Daarom is het vreemd, 
dat de plant niet vermeld weıd in zijn Bijdragen, en voor 
het eerst in 1847 door den Engelschen plantkundige Lindley 
onder bovenstaanden naam beschreven werd, nadat in 1846 
levende planten ervan in Engeland ingevoerd waren. Wel 
beschreef Blume de soort nog eens in 1848 als V. suaveolens 
Br. doch Lindley's naam heeft natuurlijk den voorrang. 
Voor zoover tot nog toe bekend is, komt de plant uitslui- 
tend in West-Java voor en is op de bergen in de omstreken 
van Soekaboemi, Bandoeng en Garoet zeer algemeen, vooral 
boven 1000 M. zeehoogte. Oostelijker is zij nog niet aange- 
troffen. Het is niet geheel buitengesloten, dat zij ook in Sumatra 
zal blijken inheemsch te zijn, doch zekere aanwijzingen 
daaromtrent ontbreken. Een andere Vanda-soort, V. helvola BL., 
die tot West-Java beperkt scheen, werd betrekkelijk kort 
geleden eveneens in Sumatra aangetroffen. 
anda tricolor groeit gewoonlijk op lichte plaatsen іп 
boomen. Prof. Dr. M. Raciborski trof haar echter met 
andere gewoonlijk epiphytische Orchideeën en blootgesteld 
aan de volle zon ook tusschen steen en op den top van den 
Goentoer aan. 
De anggrek pandan, zooals de soort door de inlanders te 
Buitenzorg wegens de oppervlakkige overeenkomst met 
Pandanus genoemd wordt, behoort ongetwijfeld tot de mooiste 
der Javaansche Orchideeën. De kleur der ongeveer 5 em. in 
doorsnee metende, vleezige, overdag sterk welriekende, ‘snachts 
nagenoeg reukelooze bloemen is aan vrij groote afwisseling 
onderhevig. In hoofdzaak zijn de kelk- en bloembladeren 
aan de achterzijde wit, vóór op meer of minder gelen, soms 
nagenoeg witten grond lichter of donkerder bruin gevlekt, 
terwijl de vioolvormige middenlob der lip magentapaars, aan 
