— 254 — 
den top lichter dan aan den voet, gekleurd is. Soms worden 
exemplaren aangetroffen, die in de kleur der bloemen zoo 
sterk afwijken, dat men aanvankelijk geneigd zou zijn te 
denken met andere soorten te doen te hebben. Zoo zag ik 
eens een paar afgeplukte, effen gele bloemen en werd 
vroeger in den Botanischen tuin langen tijd een plant 
gekweekt met geheel witte, op de voorzijde der kelk- en 
kroonbladeren citroengeel gevlekte bloemen. 
Daar Fanda tricolor zich zoowelin potten als tegen boomen 
op een zonnige plaats ook in de warmere benedenlanden 
gemakkelijk laat kweeken en geregeld bloeit, behoeft niemand 
zich het bezit ervan te ontzeggen. Toch zijn de planten in 
de frissche bergstreken krachtiger en de bloemen grooter 
en helderder gekleurd. 
In Midden- en Oost-Java en waarschijnlijk ook op eenige 
oostelijk van Java gelegen eilanden wordt het type ver- 
vangen door den variëteit suavis, die hoofdzakelijk door de 
kleur verschilt. De gele tint, behalve een vlekje aan den 
voet der lip, dat ook bij de soort voorkomt, ontbreekt hier 
geheel. De kelk- en bloembladeren zijn donker, iets in het 
bruine trekkend paars, terwijl het paars van den middenlob 
der lip veel meer naar violet overhelt en, tenminste aan den 
voet, donkerder is. De bloemen zijn bovendien wat slanker 
en hebben een minder sterken geur. 
Vanda tricolor var. suavis, die ook wel eens als een afzon- 
derlijke soort beschouwd wordt, is minder bont gekleurd dan 
de soort en naar mijn meening mooier. Soms vindt. men 
vormen met grootere bloemtrossen, die ongeveer dubbel 
zooveel bloemen kunnen voortbrengen als het gewone aantal, 
dat ongeveer 10 bedraagt. 
De kultuur is dezelfde als bij V. tricolor. 
Dr. J. ES 
