slechts een geringen nadeeligen invloed uitgeoefend hebben, 
maar ondanks de betrekkelijke regelmaat der moessons 
vergeleken bijv. bij het wisselende karakter der winden 
in de gematigde luchtstreeken, bleken de afwisselingen 
van dag tot dag veel grooter te zijn, dan Meen ae 
verwacht was. 
Daarom werd de samenvatting der 1. volgens 
twee verschillende werkwijzen uitgevoerd, één waarbij partij 
werd getrokken van de betrekkelijke standvastigheid der 
windrichting en één die omgekeerd op de verschillen iu 
standvastigheid berustte. 
De eerste was niet anders dan de samenstelling der 
wind-snelheden volgens de regels der samenstelling van 
vectoren, waarmee voor ieder jaargetijde en voor de verschil- 
lende niveaus een gemiddelde See en snelhcid 
resulteert. 
Deze windvectoren kunnen daarom gemiddelde resulteerende 
wind-vectoren genoemd worden. 
Bij de andere werkwijze werden voor ieder jaargetijde 
en niveau de waargenomen snelheden samengevoegd en wel 
gegroepeerd volgens de richting. Deze groepen besloegen 
ieder 10°, zoodat resp. alle windsnelheden werden opgesteld 
bij richtingen gelegen tusschen: 
N en М 9E 
N JIPE en М 19°E 
N 20E en N 29*E 
etc. 
De som der snelheden voor elke groep werd nu gedeeld 
door het geheele aantal gevallen voor het betrekkelijke 
niveau. Op deze wijze werd dus ingevoerd de kans van 
Voorkomen van de windrichting bij de groep behoorende 
en in verband hiermede werd voor de zoo gevonden 
Windsnelheden de naam van betrekkelijke richtingssnelheid 
ingevoerd. 
