E ` а 
De bovenste antipassaat ontwikkelt zich in de kenteringen 
ongeveer tot de halve sterkte van wat hij in de voorafgaande 
moesson is en dat op nagenoeg gelijke hoogte. 
Over het algemeen zijn óf voor ieder speciaal geval in de 
kenteringen de luchtstroomingen minder regelmatig ontwikkeld 
dan in de moessons, óf de moessonstroomingen houden tot in de 
kenteringen aan. zooals bijv. de westelijke winden in de afge- 
loopen voorjaarskenteringen van dit jaar (1913). De middeling 
der windvektoren zal dus in hoofdzaak het type opleveren van 
den voorafgaanden moesson, zooals inderdaad het geval is. 
De antipassaat vindt ongeveer bij 17000 in Juli— Sept. en bij 
18000 m. іп Dec.— Febr. zijn einde en daarboven bleek een nog 
onbekende luchtstrooming te bestaan en wel een met een passaat- 
karakter, n. 1. een naar den aequator toestroomende wind. 
In Juli—Sept. werd bij ruim 17!/, km. gevonden een gemid- 
delde wind van E 40°S met een snelheid van 3.5 m.p.sec. 
In Maart en April 1913 werd die wind ook teruggevonden, maar 
in Dee.—Febr. veroorloofde tot nu toe de sterke bewolking 
geen zeer hooge opstijging, en kon alleen een aanduiding van 
het voorkomen van dien wind verkregen worden. 
Door zijn analogie met den gewonen passaat in de benedenste 
lagen van den atmospheer heb ik deze wind de Bovenpassaat 
genoemd. 
De oorzaak van het voorkomen van zulk een bovenpassaat 
ligt vermoedelijk in de eigenaardige temperatuurverdeeling 
in onzen atmospheer, die eerst sedert enkele jaren bekend 
is geworden. Terwijl toch vroeger gemeend werd, dat de 
afneming der temperatuur met toeneming der hoogte tot de 
buitenste lagen van den atmosfeer zou aanhouden, is thans 
gevonden dat die afneming reeds op betrekkelijk geringe hoogte 
in isothermie overgaat, en wel op een hoogte, die naar den 
aequator toe grooter wordt. 
Zoo daalt de temperatuur boven Midden-Europa maar tot 
gemiddeld—55°C op een hoogte van + 11000 m. en boven 
Java tot gemiddeld—80°C op een hoogte van - 17000 m. 
