GE E 
Het gevolg hiervan is, dat de gemiddelde temperatuur van 
den geheelen luchtkolom van 0—17000 m. juist in de tropen 
lager is en in die hooge lagen de lucht naar den aequator 
toestroomt. 
Men zou nu verwachten dat die toestroomende bovenpassaat 
ook op grootere hoogten dan 17000 m. zou aangetroffen moeten 
worden, maar dit blijkt volgens de waarnemingen te Batavia 
gedaan niet zoo te zijn. 
Integendeel, de bovenpassaat waait maar zwak in een laag 
van gemiddeld een 1000 m. dik en daarboven treden Westen- 
winden op, die krachtig waaien tot een hoogte van gemiddeld 
24000 m. 
Hoogerop maken ze weer plaats voor zwakke winden met 
oostelijke componenten, die nog hooger meer oostelijk worden 
en in snelheid toenemen. Bij + 29000 m. eindelijk waait 
een bijna zuivere Oostenwind van 30—50 m.p.sec. 
Die hooge aequatoriale Westenwinden zijn als geheel 
onverwacht verschijnsel in 1909 door Berson boven Centraal 
Afrika ontdekt. 
De verklaring van dat hoogste windstelsel is moeilijk te 
geven daar het aan de noodige waarnemingsgegevens op 
andere punten van den aardbol ontbreekt. 
Alleen schijnt die Oostenwind boven de aequatoriale zone 
standvastig te zijn, wat in 1883 door de uitbarsting van den 
Krakatau bewezen is. Bekend is, dat toen de asch tot ongeveer 
30.000 m. omhoog is geschoten en vervolgens met een gemid- 
delde snelheid van 34 m.p.sec. herhaalde malen rondom de 
aarde is gevoerd. 
Ik heb daarom die hooge wind de Krakatau-wind genoemd. 
Ook heeft onlangs Dr. A. PzrPrER afgeleid dat het druk- 
verschil tusschen de gematigde luchtstreken en den aequator, 
op 25000 m. vermoedelijk omkeert en dat dus boven dat 
niveau een aequatorwaartsche luchtstrooming moet bestaan, 
één in iederen hemispheer. 
Die luchtstroomingen zouden samen als oostelijke wind 
den aequator moeten bereiken en dan afvloeien. 
