= SE 
In het hierachter gevoegde diagram is de verandering | 
der windcomponenten met de hoogte volgens bovenstaande 
waarden door kromme lijnen aanschouwelijk gemaakt. Aan 
de hand van deze graphische voorstelling kan de dagelijksche 
schommeling in de windsnelheid op verschillende hoogten be- 
schreven worden. Wanneer we daarbij dan ten eerste de Oostcom- 
ponenten beschouwen, zoo zullen we het verschijnsel ontmoeten 
grootendeels onafhankelijk van dat van land- en zeewind. 
Tusschen 7" en 8" 's morgens is de afkoeling, die gedu- 
rende den nacht heeft plaats gevonden, geeindigd en zal 
juist de snelle verwarming van den bodem door de stralen 
van de rijzende zon beginnen. De toestand in den atmosfeer 
is dus nog ongestoord. 
Door de wrijing van de lucht met den bodem is de 
windsnelheid beneden uiterst gering (0.1 m.p.sec.), maar we 
zien, dat ze met de hoogte snel toeneemt en bij ongeveer 
1000 m. al 6 m.p.sec. bedraagt. Die toeneming van de snelheid 
kan soms zeer groot zijn en zou verraderlijk voor vliegeniers 
kunnen zijn. Menige keer werd, bij bladstilte beneden, een 
bijna plotselinge overgang tot snelheden van 10 m.p.sec. op 
reeds geringe hoogte waargenomen. 
De bovenlucht glijdt dan over de stagneerende bodemlucht 
als over een glad kussen heen. Zijn er, zooals meestal 
’s morgens, geen lagere wolken, dan wordt die toeneming 
door niets verraden. 
Het te voren oplaten van loodsballonnetjes is daarom sterk 
aan te raden. 
Hooger op neemt de snelheid weer af tot 3 m p.sec. bij 
3000 m. maar dan neemt ze weer toe, blijft bij 5000 m. op 
de zelfde sterkte en groeit daarboven geregeld aan. 
Gedurende den verderen morgen en middag wordt nu de 
bodem sterk door de zonnestralen verwarmd en de lucht stijgt 
dientengevolge op. Dat opstijgen geschiedt evenwel maar 
gedeeltelijk gelijkmatig over het geheele landgebied; voor een 
groot deel zal het zuilsgewijze geschieden en zullen naast 
zuilen van stijgende, zuilen van dalende lucht optredembod 
