een dergelijke Zuidcomponent ondersteld moet worden, is op 
den middag juist een Noordeomponent waarschijnlijker. Dit 
zou voeren tot een dubbeldaagsche schommeling in die 
component, die een geheel anderen oorsprong dan de land- 
en zeewind zou moeten hebben. De amplitudo zou ongeveer 
1 m.p.sec. moeten zijn. 
Het zou niet onmogelijk zijn, dat die dubbeldaags varieerende 
wind samenhing met de dubbeldaagsche schommeling in den 
barometerstand. 
Inderdaad nadert uit het Oosten om 2" p. een barometer- 
minimum en zullen daardoor NW-winden ontstaan. 's Avonds | 
en 's morgens daarentegen nadert telkens een maximum en 
zullen dus SE-winden optreden. 
Hann heeft voor enkele bergstations in zuidelijk Voor-Indië 
een windcomponent met dubbeldaagsche schommeling ge- 
vonden, die hij met vrije groote zekerheid aan de dubbel- 
daagsche schommeling in de luchtdrukking toe kan schrijven 
en die in zijn Oostwest-component een amplitudo van 3/, m.p.sec. 
vertoont. 
Naast een Oostwest-component zal echter ook een Noordzuid- 
component moeten optreden en de amplitudo van 3/, p.m sec. 
is van dezelfde orde als die hierboven gevonden van 1 p.m.sec. 
De uitkomsten van HANN geven dus steun aan de boven 
uitgesproken onderstelling. 
Dat die onderstelling een zeer voorloopig karakter draagt, 
daarop behoeft met het oog op het geringe aantal der waar- 
nemingen zeker niet afzonderlijk den nadruk gelegd te worden. 
Die zelfde reden maakt het moeilijk om een verklaring 
te geven van de gevonden uitkomst, dat tusschen 3000 en 
5000 m. hoogte de wind ’s avonds een zuidelijke en 's morgens 
en 's middags cen zwakke noordelijke component heeft, zooals 
het diagram zeer duidelijk doet uitkomen. 
Ten slotte zien we dan boven 5600 m. de Noordcompo- 
nenten op alle drie-de waarnemingsuren optreden. 
We zijn op die hoogte in den ongestoorden antipassaat, den van 
den aequator afstroomenden keerwind van den passaat, gekomen 
