ышт. 
onder het bestuur van den kommandant J. C. vos WIKKER- 
MAN (1800—1808) en onder het bestuur van den resident 
А. Мастжор (1815—1816). Steeds waren daarbij het gedonder 
van den berg en een meer of minder sterke aschval de 
optredende verschijnselen. Tijdens JuwcenHunw's bezoek іп 
1844 had, naar zijne beschrijving te oordeelen. de krater 
ongeveer zijn tegenwoordigen vorm. Het uiterlijk van den 
kraterbodem deed hem denken aan een vroegere algemeene 
waterbedekking, terwijl daarvan slechts op eén plaats een, 
naar schatting een paar honderd voet groote moerassige plek 
was overgebleven. Op twee plaatsen, dicht bij den voet van 
den zuidoostelijken wand, stegen dampen op, waarvan het 
geluid vanaf den rand slechts zwak werd gehoord. 
Volgens een bericht in de Javasche Courant van 14 Decem- 
ber 1849 werd omstreeks dien tijd door den Raoeng EE 
eenigen tijd rook uiteestooten. 
Vanaf den 9% Juli 1864 !) wordt weer een DUE van 
den Raoeng vermeld. De lucht was verduisterd en om 
twaalf uur waren overdag de voorwerpen in de huizen te 
Djember niet te zien. Geluiden als verre donder werden 
gehoord, uit den krater werden nu en dan vlammen gezien. 
Den Ger Juli was het onderaardsch gerommel nog steeds te 
Djember te hooren, den 8°" was het geluid nog slechts flauw. 
Van de asch dezer eruptie werd een monster onderzocht 
door S. A. BLEEKRODE 2) met het volgende resultaat: 
SiO, 51,45 
AL,0, 22,70 
Бе,0; 14,20 
СаО 7,64 
Mo) 1,13 
KA 0,47 
Na,O 1,02 
H,O 0,52 
In water oplosbare zouten 0.77. 
Som 99,90. 
Сз) Natuurk. Tijdschr. Ned. Indië deel 28 blz. 288. 
2) m. Idem. blz. 154. 
