Geer 90 ac 
groote hevigheid der eruptie bleek eerst vanaf den top van 
den kraterrand, daar het geluid door de hooge, steile wanden 
werd gedempt en het eigenlijke eruptiecentrum beneden 
den rand voor het oog was verborgen. Zeer heftige explosies 
volgden elkander met tusschenpoozen van slechts enkele 
seconden op, terwijl uit den krater van den nieuwen 
eruptiekegel een grauwzwarte rookzuil met groote kracht 
opsteeg. 
Gloeiende lavabrokken werden in zeer groot aantal en 
soms tot ver boven den ouden kraterrand uitgeschoten. 
De brokken hadden bij het uitschieten een onregelmatigen 
vorm en braken soms nog in de lucht in stukken, terwijl 
duidelijk kon worden vervolgd, hoe ze den ronden of 
gedraaiden typischen bomvorm aannamen, alvorens neer 
te vallen. Al deze brokken vielen op de hellingen van 
den nieuwen eruptiekegel of op den ouden kraterbodem 
terug ). ` 
De op 7 Juni ruim 100 M. hooge eruptiekegel stond niet 
geheel in het midden van den kraterbodem, maar een weinig 
naar het Noord-Oosten; hij werd zeer snel, sinds het begin 
der eruptie in ongeveer drie weken opgebouwd. Het is zelfs 
zeer waarschijnlijk, dat de eruptie met het uitschieten van 
een trechter in den ouden kraterbodem is begonnen, zoodat 
de kegel zich eerst later, na de opvulling van den trechter, 
heeft gevormd. Als voorbeelden van sneller gevormde kegels 
kunnen worden vermeld de parasitaire slakkenkegel op den 
Etna, welke in 1669 in drie maanden een hoogte van 250 M. 
bereikte en de kegels, welke in 1865 aan den voet van de 
spleet van Frumento in enkele dagen een hoogte van 100 M. 
bereikten. 
1) In Juli werden op de noordelijke Raoenghelling dicht bij den 
kraterrand enkele zeer poreuze stukken lava in de asch gevonden 
(het grootste omgeveer 7 c.m. lang), welke waarschijnlijk tijdens de 
eerste periode der eruptie werden uitgeworpen. 
