-- 102 — 
De onder 1? genoemde absorptie is bezwaarlijk in getallen 
uit te drukken, maar waarschijnlijk is ze zeer gering, want 
noch een opstijgende werking en versterking van het conden- 
satieproces, noch een oplossende inwerking treedt in opval- 
lende mate op. 
De onder 2° en 3? genoemde verschijnselen zijn van ge- 
heel anderen aard, omdat ze betrekking hebben op warmte- 
golven van veel grooter golflengte dan de door de zon 
uitgestraalde energie. Naarmate de temperatuur van de 
licht- of warmtebron lager is, verschuift zich het spectrum 
naar grootere golflengte. Deze warmtegolven worden in veel 
sterkere mate door de atmosfeer geabsorbeerd dan de directe 
zonnestraling. 
Zoo mag men op grond van de onderzoekingen van Rubens 
en Aschkinass aannemen dat minstens 75°, ‚van de energie, 
welke door de aarde wordt uitgestraald direct door de lucht 
wordt geabsorbeerd. Waarschijnlijk wordt van de overige 
95%) door terugkaatsing, daaropvolgende absorptie door de 
aardoppervlakte en hernieuwde uitstraling nog een belangrijk 
deel langs indirecten weg geabsorbeerd. Deze geabsorbeerde 
energie wordt als selectieve straling uitgestraald, d. w. 2. 
het spectrum van de waterdamphoudende lucht is niet 
homogeen, maar voor sommige golflengten zwak ontwikkeld 
of geheel ontbrekend. Deze selectieve straling bevat tevens 
nog een belangrijke hoeveelheid energie, die van de convectie- 
stroomen en de condensatie afkomstig is. Derhalve is de 
straling, die van de onderste lagen der atmosfeer en de 
aardoppervlakte uitgaat, selectief ook al is de aardstraling 
homogeen. Men kan zich deze selectieve straling voorstellen 
als uitgaande van een bepaald niveau, dat zich enkele 
kilometers boven de aardoppervlakte bevindt, welk niveau 
wij de effectieve stralingslaag zullen noemen. 
Beschouwen wij nu eens nader de stralingsverschijnselen 
in de hoogere luchtlagen. Bij benadering kan men de 
uitstraling der lucht evenredig stellen aan de 4° macht der 
absolute temperatuur. Indien de beschouwde luchtlaag hetzelfde 
