= 105 — 
der absorptiebanden bij toenemende dichtheid en kan gemak- 
kelijk worden waargenomen aan de verminderde uitstraling 
gedurende den nacht, welke reeds door een dunne wolken- 
laag wordt teweeggebracht. 
Wanneer echter de wolk als stralend en absorbeerend 
medium grootere overeenkomst vertoont met de effectieve 
stralingslaag, zal de verhouding tusschen geabsorbeerde en 
uitgestraalde energie gunstiger worden en zal het stralings- 
evenwicht bij hoogere temperatuur optreden. Deze even- 
wichtslaag (B) zal dientengevolge voor de wolken op geringere 
oogte aangetroffen worden dan voor de lucht en beneden 
de isotherme laag gelegen zijn. 
Neemt men dit in aanmerking en tevens dat de stralings- 
en absorptie-verschijnselen in de wolken intensiever zijn dan 
in de lucht, dan kan men het volgende schema opstellen voor 
den invloed van de straling op de wolkenvorming. 
19. In de benedenste luchtlagen zal de afkoeling der wolk 
overwegen over die der lucht en zal de wolk van de 
straling een neerdalende werking ondervinden; de straling 
werkt derhalve de cumulusvorming tegen. Dit is wat 
in den regel wordt waargenomen 
De onderstelling, dat in de wolken der benedenste lucht- 
lagen een tamelijk intensieve afkoeling plaats heeft vindt 
tevens een bevestiging in het bij de vliegerwaarnemingen 
lager werd gevonden dan in de lucht op gelijke hoogte. 
Tot grootere hoogte op opklimmend zal men op eenigen 
afstand beneden B door de relatief sterke afname van 
het warmteverlies der wolk ten opzichte van dat der 
lucht éen niveau (A) aantreffen, waar lucht en wolk 
gelijkelijk door de straling afkoelen. Het ligt voor de 
and dit niveau te vereenzelvigen met dat, waar de 
cumulusvorming van aard verandert. 
3°. Boven А zal tot aan de stralingsevenwichtslaag B 
der wolken de lucht sterker door de straling afkoelen 
bo 
° 
