== IUS — 
dan de wolken, boven B zal tot aan de isotherme laag 
de lucht warmte verliezen, de wolk daarentegen energie 
winnen, derhalve zullen vanaf A tot aan de isotherme laag 
de wolken ten opzichte van de lucht verwarmd worden, 
en de straling dientengevolge een wolkenvormende 
kracht hebben, welke de hooge cumuluskappen in zweving 
. houdt, terwijl het lagere deel der wolk ineenstort. 
In tegenstelling met de compacte vormen der cumuli der 
lagere niveaus, waarin de wolkenvormende kracht in het 
binnenste der wolk zetelt, treedt hier de stralige, centrifu- 
gale structuur der cirrus wolken op. Neemt men in aanmer- 
king, dat de wolkenvormende kracht der straling van buiten 
af, dus aan den omtrek der wolk en het meest aan de voort- 
uitstekende deelen aangrijpt, dan ligt het voor de hand 
hieraan de stralige structuur waarin de cumuluskap overgaat 
en in het algemeen den vedervorm der cirruswolken toe te 
schrijven. 
De temperrtuurwaarnemingen, door middel van registreer- 
ballons te Batavia verricht, wijzen inderdaad op een ver- 
warmende werking die tusschen 11 en 12 km. optreedt, 
hetgeen juist de hoogte is waarin de cirruswolken zweven. 
In deze luchtlaag is namelijk de verticale temperatuurafname 
geringer dan onmiddellijk er boven en beneden. 
Wanneer de cumuluskap zich heeft losgemaakt van het 
overig deel der wolk, neemt hij tegelijk met de cirrusstructuur 
hoe langer hoe meer een afgeplatten vorm aan. Ook dit 
verschijnsel laat zich door middel van de stralingsverschijn- 
selen verklaren. Door de ondoorzichtigheid der wolk, zoolang 
zij een groote dikte heeft, zal aan den onderkant de absorptie, 
aan den bovenkant de emissie relatief overwegen, waardoor 
de onderkant wordt opgeheven, de bovenkant zinkt. 
