— 160 — 
volgens de trillingstheorie van HvvaEws te verklaren waren, 
kwam ook het onvermijdelijk trillende medium, de Нсүсех еһе 
lichtaether, tot heerschappij. 
Dacht zich echter HuvaEws nog de lichtbeweging als de 
voortplanting van afwisselende verdichtingen en verdunningen, 
zoo bleek het thàns, dat die trilling gelijk aan die van 
een elastisch vast lichaam moest zijn, en dat dus de aether 
evenzoo, als cen dergelijk lichaam opgevat moest worden. 
Dat ook de electromagnetiche verschijnselen zich in een 
aethermedium moesten afspelen, zag Farapay in de eerste | 
helft der negentiende eeuw in, en hij bevolkte dien aether 
met krachtlijnen en krachtbuizen en andere voorstellings- u 
beelden, die later door Махти, in een streng mathemati- 
schen vorm zijn overgebracht. | 
Bij Махчеш, ontstaat de electrische spanning door ееп 
verplaatsing der aetherdeeltjes uit den evenwichtsstand en 
breiden de spanningen zich, als in een elastisch lichaam, 
alzijdig en onbeperkt uit. Op deze wijze is de aether in staat 
spanningsvelden te herbergen. Spanningen kunnen, behalve 
door electrische verplaatsing, ook door den magnetischen 
toestand, die door den electrischen stroom verwekt wordt, 
ontstaan, maar zijn dan van een anderen aard. 
Een groote stap nader tot een meer eenvoudige natuur- 
verklaring, en dus een stap in de richting, waar langs 
natuurverklaring zich immer beweegt, deed Maxwerr, toen 
hij er in slaagde aan te toonen, dat het niet noodig was, 
voor de lichtvoortplanting cen anderen aether aan te nemen, 
dan voor de electromagnetische verschijnselen, omdat ook het 
licht als een electromagnetische trilling kon beschouwd 
worden. | 
‚ Кеп triomph mocht het echter genoemd worden toen het 
aan Herz in 1888 gelukte, op electromagnetische wijze 
aethergolven op te wekken, die in niets anders van de 
lichtgolven verschilden, dan dat hun golflengten, die bij het 
licht met tienduizendste van millimeters worden gemeten, 
hier centimeters bedroegen. : 
