— 172 == 
Om echter als leek een zoo hoog opgevoerde leer als de 
theosophische te willen schetsen, zou van een bedenkelijke 
aanmatiging getuigen. Het is echter slechts mijn doel te 
trachten de plaats aan te wijzen, die de aetherhypothesen 
in de theosophie innemen en daarvoor acht ik hier voldoende, 
indien ik weergeef wat daarover twee bekende theosophen 
ANNIE Besant en C. W. LEADBEATER, in een tweetal 
 geschriften, mededeelen. ` | 
Deze geschriften dragen de titels: ,Occulte Scheikunde” 
en „de Wereldaether”. 
De Theosophen putten hun wijsheid voor een deel uit 
hetgeen de z.g.n. helderzienden hebben waargenomen. Deze 
laatsten hebben toestanden van de stof, hooger dan de 
gasvormige, onderzocht, en opgemerkt, dat de stof in die 
toestanden de functien vervult, toegeschreven aan den aether. 
Daarom hebben zij die toestanden aetherisch genoemd. 
De zelfstandigheid, die aan het overige deel der weten- 
schappelije eischen voldoet noemen zij Koilon. 
Die koilon is de moederstof van onze wereld, maar er 
zijn hoogere werelden, en die hebben ook moederstoffen. 
Het koilon is dus niet homogeen. maar opgebouwd uit hoogere 
moederstoffen; de hoogste is ten slotte de mulaprakriti. 
Voor de verscherpte gezichtsvermogens der helderzienden 
is de koilon homogeen, maar dat is maar schijnbaar, want 
enkel de mulaprakriti is dat. 
Het merkwaardige is nu, dat, wat wij stof noemen, niet 
uit koilon bestaat, maar juist ontstentenis van de koilon is. 
Het is als een bel in een vloeistof. 
Het oeratoom zagen zij te bestaan uit 10 ringen, waarvan 
drie, dikker dan de zeven overige. Zij noemden hen 
spirillae. 
„Indien één van deze draden weggenomen zou worden uit 
het atoom en als het ware uit elkaar gedraaid en ontdaan 
van zijn bijzonderen spiraalvorm op een platte oppervlakte 
uitgelegd, zou men zien dat hij een volledige cirkel is, 
een stijf ineengedraaide ring van kabeltouw zonder einde. 
