i ` — 
Uit deze cijfers blijkt duidelijk, dat op den eersten tocht 
een sterke concentratie van den regenval op de late namiddag- 
uren en de eerste helft van den nacht werd waargenomen. 
Nog kan worden opgemerkt, dat meer het binnenland in 
(maximale hoogte boven zee 350 M.) de regens vaak reeds 
2 uur namiddags begonnen, terwijl ze in het kustgebied 
meestal eerst tegen zonsondergang intraden. De onderstel- 
ling ligt voor de hand, dat de buien in het gebergte ontstonden 
en met den NW wind naar de kust werden gedreven. 
Op den tweeden tocht, toen de luchtbeweging naar de 
bergen toe was gericht, was de regenverdeeling geheel anders 
en was de neerslag hoofdzakelijk aan de morgenuren (6—11 uur) 
gebonden. De buien waren echter in den regel niet zwaar, 
en deden geen afbreuk aan het geregelde verloop van den tocht. 
Zeer opmerkelijk is de buitengewoon groote vochtigheid 
op dezen tocht waargenomen, welke den geheelen dag door 
het verzadigingspunt naderde. Zij ging gepaard met een 
voor het tropische laagland (de hoogte van het geëxploreerde 
terrein bleef beneden 100 M.) zeldzaam groot aantal mistige 
dagen, namelijk 9 van de 30 waarnemingsdagen. 
Aan de exploratie journalen van West-Nieuw-Guinea is 
nog het volgende ontleend: 
Een scherpe grens tusschen natten en drogen tijd is niet 
te trekken. Bijna alle berichten maken melding van veel 
regen. De equatoriale ligging en de onregelmatige versprei- 
ding der bergketens geven hiervan een voldoende verklaring. 
Voor de zuidkust in de buurt van Kaimana schijnen de 
oostmoesson maanden de regenrijkste te zijn, terwijl de 
maanden Januari en Februari vrij gunstig zijn, zoodat het 
karakter van het klimaat zich min of meer aansluit aan dat 
van het kustgebied verder naar het oosten, ten zuiden van 
het Sneeuwgebergte gelegen. 
Uit het gebied ten Noorden van de Mae Cluer golf en 
de Teloek Bintoeni baai zijn de berichten omtrent veelvuldige 
regens zeer talrijk. Ten Zuiden van de waterscheiding schijnt 
