— 225 — 
naar boven gaat, neemt de regenvaltoe en boven het conden- 
satieniveau der wolken (700—1000 m.) komen nevels zeer 
veelvuldig voor. Bij stil weer lossen deze nevels zich 's nachts 
in den regel op, zoodat gedurende den nacht en den vroegen 
morgen de hemel dan meestal helder is; tegen 8 à 9 uur 
's morgens beginnen zij zich echter in den regel onder den 
invloed der zonnewarmte weer te ontwikkelen en hullen 
den reiziger den geheelen verderen dag in een killen ondoor- 
zichtigen sluier. Zij begeleiden hem tot de hoogste bergtoppen 
toe en zijn hem meer tot last dan de regen. Deze laatste 
neemt in de hoogste regionen, zoowel wat intensiteit als 
hoeveelheid betreft, weer af en concentreert zich naarmate 
men hooger stijgt meer en meer op de namiddaguren. 
De eeuwige sneeuw, die te midden der tropische natuur, 
reeds ор Jaw CarsTENsz en op zoo menig toeschouwer na 
hem, zulk een. bekoring heeft uitgeoefend, beslaat slechts 
een nietig oppervlak, zoodat van eigenlijke gletschervorming 
feitelijk nog geen sprake is. Dr. Новкеснт beschrijft de 
јѕредеккіпо van den Wilhelminatop als een firnkap en merkt 
op, dat de zoogenaamde gletscher eerder een firntong zou 
kunnen worden genoemd, met enkele spleten waaronder zich 
firnijs bevindt. De detachementscommandant van DE WATER 
beschrijft het ijs nabij de sneeuwgrens op den CARSTENSZ top 
als volgt: ,De sneeuw is hard en vermengd met groote 
prachtig blauwe ijsblokken. Diepe spleten zijn zichtbaar en 
de rotsen zijn bedekt met ijskappen.  Voortdurend gekraak, 
waarbij ijsspleten zichtbaar werden, alsmede plotseling naar 
beneden glijdende ijsblokken stemden tot voorzichtigheid.” 
LXXIII 15k, 
