— 275 — 
Spreker wijst er op, dat wel het aardmagnetisme sedert 
eeuwen bekend is, en vele onderstellingen omtrent zijn 
oorsprong opgeworpen zijn, maar een bevredigende verklaring 
nog steeds uitblijft. 
Het schijnt evenwel of de jongste opvattingen omtrent de 
electrische — vau de stof ook licht in dit vraagstuk 
zullen bren 
Reeds Soph was er door SUTHERLAND op gewezen, dat 
het aardmagnetisme verklaard kon worden, indien men aannam, 
dat de aarde een gelijke positieve en negatieve lading 
droeg, en de negatieve op iets grooteren afstand van het 
centrum dan de positieve zich bevond. 
Het verschil in afstand zou niet meer dan de diameter 
van cen atoom behoeven te bedragen. 
Nu tegenwoordig aangenomen wordt, dat ieder atoom uit 
negatieve electronen en uit een positieve lading bestaat, 
wordt zulk een scheiding meer begrijpelijk, vooral als met 
NICHOLSON ondersteld wordt. dat de positieve lading uit één 
of meerdere positieve electronen, van kleiner volume en 
grootere dichtheid dan de negatieve, bestaat. 
Het zou ondersteld kunnen worden, dat чы zwaartekracht 
ongelijk op de beide electriciteiten werkte n daardoor zou 
сеп verschil van afstand tot het centrum Washa optreden 
bij wenteling om een as. 
Misschien ook reeds zonder die wenteling. 
Deze onderstelling houdt in, dat alle wentelende lichamen 
magnetische zijn. 
erkwaardig is het nu, dat Harr op het Mount-Wirson 
Observatorium in Noord- Amerika kortelings met behulp van 
de buitengewoon machtige middelen dáár tot zijn beschik- 
king, en uiterst miniteuse uitmeting van zonnespeetrum-photo’s, 
tot de uitkomst is gekomen, dat de zon een magnetische 
bol is en dat de polariteit overeenstemt met die der aarde 
tenopzichte van den zin der wenteling. 
Spre deelt bizonderheden omtrent de metingen mee, 
еп beantwoordt enkele vragen der aanwezigen. 
Niets meer aan de orde zijnde, sluit de voorzitter de 
vergadering. 
