— 279 — 
die waargenomen snelheid onmogelijk zijn, en in de 
tweede plaats, omdat in ’t spectrum van de protuberansen 
sommige streepen verschuiven, doch andere in rust blijven. 
Wij hebben hier te maken met een onjuiste toepassing 
van het beginsel van Dorrrzn, aangezien nl. wel een stoffe- 
lijke verplaatsing van een lichtbron streepenverschuiving 
_ van haar spectrum geeft, maar omgekeerd streepen verschui- 
ving door verschillende andere oorzaken kan plaats hebben. 
Het zonnespectrum geldt als een standaard voor de 
bepaling. van de golflengten en verschuiving van de 
20.000 streepen behoort tot de grootste uitzonderingen. 
In de gelaagde zonneatmosfeer speelt zich nu een proces 
af, dat ons een verklaring kan geven voor de periodiciteit 
van de zonnevlekken en van veel andere magnetische en 
electrische verschijnselen. 
Men moet daartoe een laag vaste of vloeibare condensatie- 
producten aannemen, vrij drijvende in het zonnegas en 
fotosfeer genaamd. 
Die laag nu wordt verondersteld in 't zonnegas te kunnen 
dalen, op diepere plaatsen te verdampen en in hoogere zonen 
zich weer opnieuw te vormen. 
De zonnefakkels zouden nu blazen in die laag zijn, ver- 
oorzaakt door het zich daaronder ontwikkelende gas, terwijl 
bij het doorbreken van die blazen gaten ontstaan, welke wij 
vlekken noemen. 
Het hangt nu af van het verschil in snelheid van de 
fotosfeer en 't omgevende gas, of het inwendige gas in staat 
is om blijvende gaten in de fotosfeer te blazen. 
Op hoogere zonnebreedten worden de gevormde gaten 
dichtgedrukt en aan den evenaar eveneens. Op gemiddeld 
19,59 N.B. еп Z.B. zijn de snelheden van de fotosfeer en % 
omgevende gas gelijk en daar worden dan ook alleen vlekken 
m» 
© 
gevonden. 
Het rijzen en dalen van de fotosfeer moet in ongeveer 
11 jaren plaats vinden, wil men in dien tijd één maximum 
en één minimum van vlekken waarnemen. 
