— a — 
Nog veel conclusies worden getrokken uit de aanname 
van de zich bewegende fotosfeer. 
Mag worden aangenomen, dat de zon sterk radioactieve 
stoffen bevat, die door hun zwaarte onder de fotosfeer voor- 
komen, dan is ’t mogelijk dat door de gaten in de fotosfeer 
bundels 2 en x stralen naar buiten schieten. 
Die stralen nu zouden bij ons de magnetische afwij- 
kingen geven en °t N licht veroorzaken, maar het is dan 
ook waarschijnlijk dat die bundels electronen, die uit de 
vlekken komen, lichtverschijnselen in de zonneatmosfeer zelf 
teweeg brengen, die daar de protuberansen zouden vormen. 
De vruchtbare theorie van Dr. Вкеѕтев vindt bij de astro- 
nomen weinig ingang, omdat men er geen aandacht aan schenkt. 
De astronomische wetenschap verzamelt op het oogenblik 
slechts feitenmateriaal en is nog zeer kritisch gestemd tegen- 
over elke poging om met die resultaten bijv. een verklaring 
te geven voor het mechanisme van de zon. 
Een directe bestrijding heeft op het oogenblik nog niet 
plaats gehad. 
Door Dr. Braak, Dr. v. BEMMELEN en Dr. v. LUMMEL 
werden groote bezwaren geopperd: 
Dat het zoo vreemd is, dat die perodieke beweging 
van de fotosfeer niet tot rust komt. 
Dat het niet denkbaar is dat er vaste verbindingen bestaan- 
baar zijn bijeen temp. van ongeveer 60009, welke de fotosfeer 
zou moeten bezitten volgens de stralingsenergie-kromme. 
8% Het is vreemd, dat de 2 stralen zich door die dichte 
zonnemassa voortbewegen, terwijl hun doordringend 
vermogen, zooals wij dat kennen, zeer gering is. 
Het blijft moeilijk deze hoofdpunten te ontkennen of direct 
te bevestigen, aangezien ons nog niet voldoende positieve 
gegevens ten dienste staan. 
Er blijft echter veel kans bestaan op de juistheid van de 
theorie van Dr. Brester en dan is dit een stuk wetenschap- 
pelijk werk van groot belang voor de astronomische wetenschap. 
Ф 
2°. 
