Scheon dus ook deze poging oai het natuurwetenschappolijk 

 ondorzoek in Indie te bevorderen alle kans op slagen te 

 bezitton, achteraf Week dat men den dag niet voor den avond 

 moet loven. Het bestuur zag zich nl. gcnoodzaakt het con- 

 tract op te zeggen, naar aanleiding van de handelingen van 

 de bovengonoemde beperkte Commissie in Ncderland. 



In het jaarverslag van 1909 (Deel LXX bl. 18) leest men 

 hierover: „Door het bestuur werd op den 7 llen April onder 

 X°. 15 een schrijven gericht aan de Heeren Prof. Dr. Max 

 Weber en Prof. C. Ph. Sluiter, die, hoewel zij zich schrif- 

 telijk met de Vereeniging verbonden hebben, om, gesteund 

 door een gedurende 9 jaren uit te keeren jaarlijksche subsidie 

 van f 1000.— op naam der Koninklijke Nitnorknridige Vereeni- 

 ging in Xederlandsch-Iridie de uitgave te doen tot stand 

 komen eener fauna van Xedcrlaintsrh-i mlie. zonderdc meening 

 onzer Vereeniging daarover te hebben gevraagd en zonder haar 

 daaromtrent zelfs met een enkel woord te hebben ingelicht, 

 besloten het gedeelte van dit werk, dat zou handelen over 

 de Visschen, voor rekening van de Regeering te doen uitgeven. 

 Het Bestuur heeft gemeend deze handelwijze van Prof. Max 

 Weber en van Prof. Sluiter niet zonder protest te mogen 

 laten voorbijgaan en decide daarom dien Heeren in boven- 

 vermelden brief mede, dat het gaarne ophelderingen wenschte 

 omtrent hunne handelwijze, daar volgens zijn oordeel aan 

 de Vereeniging zelvo de beslissing toekwam om het grootere 

 bedrag, dat blijkbaar voor de uitgave der vischfauna vereischt 

 zou worden, ook nog beschikbaar te stellen of, zich door 

 geldelijke onmacht daartoe gcnoodzaakt ziende, vrijwillig van 

 haar recht op de vischfauna afstand te doen. Tevens werd 

 medegedeeld, dat wij voorloopig geen gelden meer ten 

 behoeve der uitgave zouden deponeeren en verzocht van 

 de reeds gedeponeerde gelden geen uitgaven te doen, zoo- 

 lang ons de redenen van de contractbreuk niet bekend 



Aangezien op dit schrijven noch van Prof. Weber, noch 

 van Prof. Sluiter eenig antwoord werd ontvangen, werd in 



