Wij zien hior een enkele maal bij de tusschen haakjos 

 geplaatste getallen, dus bij de nommers 1, 2, 3 en 5 van 8 op 

 9 Mei en bij nommer 5 van 15 op 16 Mei een kleine toename 

 inplaats van een afname. Het is mij niet gelukt aan te toonen 

 of wij hier met absorptie van waterdamp uit de atmosfeer of 

 met proeffouten (bevochtiging door dauw?) te doen hadden. 

 Eenige opzettelijk daartoe aangezette proeven, om na te gaan 

 of absorptie van waterdamp door bladeren of Stengels van 

 Phalaenopsis amahilis aangetoond kan worden, gaven onzekere 

 resultaten. 



Bij deze proefreeks werd verzuimd de plankjes te meten 

 en het gebruikte Moosetig batist te wegen, zoodat het 

 nettogewicht der proefplanten niet opgegeven worden kan. 

 Wij zien echter weer zeer duidelijk een geleidelijke afname 

 der verdamping; door de vijf proefplanten te zamen werd 

 in de eerste week 161,5 gram, in de tweede week 

 77,35 gr. verdampt. 



Het waren overeenkomstige planten als bij de vorige proef, 

 zoodat wij bij benadering kunnen aannemen dat het nettoge- 

 wicht van de vijf planten te zamen evenals bij de vorige 

 proef + 600 gr. bedroeg. In dit geval zouden wij in de 

 eerste week een totale verdamping van ± 27%, in de 

 tweede week van + 13% van het oorspronkelijke gewicht 

 der planten hebben gehad. 



Teneinde den storende invloed van gewichtsverandering 

 der plankjes, waarop de planten gekweekt waren, te rermQden, 

 werden voor de volgcnde proeven uitsluitend planten gebruikt, 

 die van het substraat afgehaald waren. Het is hierbij onver- 

 mijdelijk, dat een deel der wortels verloren gaat, maar teneinde 

 proeffouten te vermijden moest over dit bezwaar heengestapt 

 worden. 



Voor een eerste dergelijke proef werden 5 planten van 

 Aerides virens gebruikt. 



