Dendrobiam crumenatum en Eria ornata en dan zou nog 

 ruim vier maanden lang de verdamping op denzelfden voet 

 door kunnen gaan, voordat net tot opvallend bladverlies 

 behoefde te komen. 



Wrj zullen tenslotte de besprokene soorten in het kort 



trachten te karakteriseeren, wat het vermogen betreft om 



lange droogteperioden zonder nadeel te doorstaan. 



l e . Dendrobium secundum vertoont slechts een betrekk* liik 

 geringe verdamping bij het begin van een droogte- 

 periode, reguleert de verdamping zeer goed en beschikt 

 blijkbaar over een zeer aanzienlijke waterreserve, zoodat 

 deze ongetwijfeld van de besprokene soorten het beste 

 uitgerust is om aan langdurige droogte weerstand te 

 bieden. 



2 e . Aerides virens verdampt bij het begin van de proef nog 

 iets minder dan Dendrobium secundum, reguleert de 

 verdamping echter niet zoo goed en beschikt als mono- 

 podiale soort zonder schijnknollen niet over een zoo 

 groote waterreserve, is dus blijkbaar niet zoo goed 

 uitgerust om droogte te weerstaan als de vorige. 



3 e . Bhynclwstylis retusa vertoont bij het begin van de proef 

 een betrekkelijk sterke verdamping, de reguleering gaat 

 hier niet bijzonder goed, de waterreserve is bij deze 

 monopodiale soort zonder schijnknollen ook niet buiten- 

 gewoon groot. 



4 e . Dendrohiitiu crumniatiim vertoont bij het begin van de 

 proef een even sterke verdamping als de vorige soort, 

 reguleert de verdamping nog aanmerkelijk minder goed, 

 beschikt daarentegen in de schijnknollen over een zeer 

 aanzienlijke waterreserve. 



5 e . Eria ornata verdampt betrekkelijk weinig bij het begin, 

 reguleert de verdamping echter slecht en verkeert daar- 

 door, ondanks de groote waterreserve in de schijnknollen, 

 toch in ongunstige condities. 



