ze te kweeken tegen plankjes, die men van kistenhout, 

 eventueel van petroleumkisten laat zagen in afmetingen van 

 + 15 c.M. lang bij 10 c.M. breed voor kleine, in iets grootere 

 afmetingen voor grootere planten. Men snijdt van de uit 

 het bosch gchaalde planten de wortels kort af en bindt de 

 plant met een koperdraadje tegen het plankjo aan. Wannoer 

 de planten nu op een goed verlichte, luchtige niet te zonnige 

 plaats liangen en iederen dag twee keer gesprocid wordcn, zict 

 men reeds na een dag of veertien nieuwe wortels voor den 

 dag komen, die langs de oppervlakte van het plankjo groeien 

 en zich daar stevig aan vasthechten. Op een dergclijke 

 wijze gekweekt, groeien en bloeien de planten uitstekend. 



Nog beter is het echter wanneer men ze tegen de stammen 

 of takken van boomen laat groeien, waarbij men echter 

 voorzichtig met de keuze van de boomsoort moet zijn. Op 

 sawoe manilla (Achras sapota), blimbing (Averrhoa Bilimbi) 

 en waringin (Ficus Benjamina) groeien de planten volgens 

 mijn ondervinding slecht of niet, op djamboe ajer (Eugenia 

 aquea) en mangga (Mangifera spec.) maar matig, zeer goed 

 daarentegen groeien zij op djati (Tectona grandis), djoear 

 (Cassia florida) en gouden regen (Cassia fistula). Waar dit 

 aan ligt, met welke schadelijke en gunstige factoren men 

 hier te maken heeft, kan ik niet met zekerheid zeggen. 



Zooals te verwachten is, ziet men aan exemplar en onder 

 ongunstige groeivoorwaarden allerlei ziekelijke verschijnselen 

 optreden, de reeds genoemde bacteriosis van de bladeren, 

 een kleine keversoort, die gangen in het blad vreet, schim- 

 melwoekeringen en insectenlarven in de wortels. 



Een afdoend middel tegen al deze ziekten is om de plant 

 te geven wat haar toekomt, een geschikten boom om op te 

 groeien, veel lucht, veel licht, weinig zon, geen klappervezel 

 of mos om do wortels, geregeld maar niel overmatig sproeien. 

 Goed behandeld is er geen dankbaardcr orchidee, maar ik 

 ken er ook geen, waarvan men bij slechte behnndi'liim- 

 zooveel verdriet en ergernis beleven kan. 



