iler Cuprifoliaceen o. a. bij verschillende soorten van vlier. 

 Eon zoo hoog gehalte als bij Pangium edule schijnt cchtcr 

 nenrens elders voor to komen. 



Ook bij enkele dieren on vvel bij sommige millioenpooten 

 komt blauwzuur voor, het wordt daar als verdedigingsmiddcl 

 afgescheiden. 



Omtrent de beteekenis, die het blauwzuur in de plant 

 hceft, bestaan twee verschillende theorieen. Treub, die veel 

 onderzockingen over blauwzuurhoudendc planten heeft ver- 

 richt, schrijft aan het blauwzuur een physiologische beteekenis 

 bij de eiwitvorming toe; hij beschouwt het blauwzuur als 

 het eerste herkenbare product van de stikstofassimilatie. 

 Hiertegenover staat de opvatting, dat het blauwzuur, ten- 

 minste in die irevallen waar her in opvallend groote hoeveel- 

 heid voorkomt, als beschuttingsraiddel tegen plantenetende 

 dieren moet worden beschouwd. 



Voor geen van beide theorieen zijn afdoende bewijzen 



bijirebracht, schrijver dozes hclt over tot de twecile opvatting. 



Tegen de meening, dat het blauwzuur uitsluitend als tus- 



schenproduct bij de eiwitvorming beschouwd zoude inocten 



worden, spreken m.i. : 



l e . verschillende bijzonderheden omtrent de verbreiding van 

 het blauwzuur bij Pangium edule. Het blauwzuur komt 

 hier volgens de onderzoekingen van Treub niet alleen 

 voor in deelen van de plant waar en op tijdstippcn dat 

 er eiwitvorming plaats viudt, maar overal en ten alien 

 tijdc, bijv. ook in de wortels, in het rijpe vruchtvleesch, 

 in het hout, in de rustende zaden, iets wat er wel op 

 wijst, dat het ook een rol in de plant vervult op plaatsen 

 waar en op tijdstippcn dat er van eiwitvorming geen 



^ e . het feit, dat er geen plausibcle verklaring te geven is. 

 waarom dit veronderstelde eerste herkenbare product 

 van de stikstofassimilatie in sommige planten in zoo 

 buitengewoon groote hoeveelheden optreedt, terwijl het bij 

 de meeste andere planten in het gehcel niet aangetoond 



