— 102 — 



voor het steenen bombardoment de vlucht nemen. Een steen 

 zagen we dicht bij horn in de aschmodder necrslaan. 



Volgens hem is de opening, waaruit de eruptie plaats grqpt, 

 sinds den 8 ste " sterk in grootte toegenomen. Schatte hij haar 

 toen op een meter of 10, thans meende hij, dat de openingon 

 wcl een 50 meter besloegen. Natuurlijk zijn die schattingen 

 zoer raw, want de zware rookontwikkeling maakt het 

 onmogelijk om de openingen zelve te zien. 



Van een sterk afbrokkelen van den kraterwand kon ik 

 niets waarnemen; die scheen mij vrijwel hetzelfde als twee 

 jaar geleden. Ook is do uitbarsting centraal en verticaal 

 naar boven, zoodat ik geloof dat zij nog sterk in heftighcid 

 zou kunnen toenemen, voor dat er eenige kans op instorten 

 van dien kraterwand bestaat. Een eventueele sterke afbrok- 

 keling schijnt mij weinig gevaar voor de omgeving op te 

 kunnen leveren, daar de buitenhelling van den berg niet 

 groot is. Van een lavastroom is volstrekt geeu sprake, en het 

 water in den krater beperkt zich tot enkele ondiepe plassen. 



De streek, waar de asch neervalt, wordt door den wind 

 bepaald, en die is in de nu heerschende kentering zwak en 

 onbestemd van richting. 



In den komenden oostmoesson is hij naar den tweelingkrater, 

 den Kawah Oepas gericht, en daar kan de asch geen kwaad 

 doen. 



Maar niemand weet ooit wat een vulkaan zal doen: of de 

 uitbarsting zeer heftig zal worden, dan wel weldra zal 

 afnemen, en of er soms nieuwe zijdelingsche openingen zolleu 

 gevormd worden. 



In den Kawah Oepas zag ik volstrekt geen verandering; 

 de sulfatoren aan den West wand rookten juist zooals twee 

 jaar geleden, en alleon het bodommeer was grootcr geworden, 

 wat, na den regentijd, geen verwondering kon baren. 



Door den mijningenieur E. A. Douglas is naar aanleiding 

 van zijn bezoek aan den vulkaan, het volgende voorloopige 

 verslag aangeboden aan den chef van het Mijuwezen: 



