— 177 — 



aoodat een opporvlakte van eenige vierkante meters als het 

 ware geheeil met een network van Cassytha-dr&den is bedekt. 



Bij microscopisch onderzoek blijjkt de cuticula dik te zijn. 

 De peripheric van den Stengel bevat veel waterweefsel, dat 

 in ©mstreeks twaalf, in de lengterichting verloopende strooken, 

 die op doorsnede ©ngevoer halifcirkelvormig zijn, onmiddellijk 

 onder de epidermis is gcrangsckikt. Deze strooken water- 

 weefsel worden onigeven door het als palissadenparenehym 

 ontwikkelde bladgroenhoudende weefsel. Waar dit palissaden- 

 pumirlmn ;ian do opidrrmis grenst, vindt men de in rijen 

 geraugschiktc huidmondjes, die de merkwaardige bijzonderheid 

 vertoonen, dat de spleten niet evenwijdig aan, maar loodrecht 

 op de lengterichting van den Stengel zijn gerangschikt. De 

 huidmondjes zijn ingezonken en door een dikken cuticularing 

 omgeven. 



Onder het palissadenparencbym vindt men cenige bast- 

 vezelbundels, vcrvolgcns phloeem, xyleem en merg. In het 

 xyleem treft men zeer fraaie hofstippelvaten aan. 



Ook Cassytha filiformis vertoont een betrekkelijk sterke 

 rerdamping, zooals uit de volgende proef blijkt. 



Op het strand van het eilandje Leiden werd den 15 eD Sep- 

 tember een bos Stengels van Cassytha filiformis afgesneden en, 

 aan de zon geexponeerd, boven op een Pemphis-strmk neergclegd, 



Het gewicht bedroeg: 

 bij het begin van de proef om 9 uur 45 min. 109,5 gram.. 

 10 „ 30 „ ioa 



n 11 „ 5 „ 10n 

 „ 11 „ 30 „ 105 

 In nog geen twee uur wordt er 4,5 gram verdampt, wat 

 ongeveer met 4% van hot oorspronkelijke gewicht avereenstemt. 

 Wij kunnen op grond dezer proef wel aannemen, dat Cassytha 

 filiformis per dag ± 20% van het gewicht door verdamping 

 verliest. 



Sonneratia spec. 

 Op sommige van de etfandjes in de baai van Batavi^ 



