verdamping buitensporig groot was en dat er per dag veel 

 meer dan het gewicht der bebladerde twijgjes verdampt werd. 



Neemt men de tvveede proef als basis, dan zou men toch 

 altijd nog de hoeveelheid water, die per dag verdampt wordt, 

 op 60 a 70% van het gewicht der bebladerde takjes kunnen 

 schatten. 



Van reguleering der verdamping blijkt niet veel. 



Het is wel opmerkelijk dat van de onderzochte mangrovc- 

 boomen Sonneratia, ondanks de isolateraal gebouwde en 

 vertikaal gestelde bladeren de stcrkste verdampiDg vcrtoont. 



Hierop komen wij straks terug. 



Ehizopliora mucronata. 



Onderzocht werd de verdamping van exemplaren, die op 

 het afgestorvcn koraalrif groeiden en waarvan de wortels 

 dus door onvermengd zeewater werden omspoeld. Voor de 

 anatomic van het blad vcrgelijkc men Schimper, Strandtlora. 



Op het eiland Purmerend werd den 23 en Augustus een 

 tak van Rhizophora mucronata afgcplukt en aan de zon 

 blootgesteld. 



Het gewicht bedroeg: 

 bij het begin van de proef om 12 uur 82 gram. 



„ 12 „ 20 minuten 80 „ 

 „ 4 „ 30 „ 73,2 „ 



De tak was intusschen nice naar huis genomen, omlorwcg 

 zooveel mogelijk aan de zon geexponcerd en werd vorder, 

 als gewoonlijk, boven op een kast neergelegd. 



Den volgenden dag 's middags om 4 uur was het gewicht 

 nog slcchts 62 gram. 



Weer ecu dag later, den 25 en Augustus, 's avonds om half 

 acht begonnen de bladeren duidelijk te verdrogen en was het 

 gewicht nog slcchts 50,2 gram. De proef werd hicrmee 

 afgebroken. 



Den 3i stt " Augustus werd ecu andere proef met dezdfdt 1 

 soort op een van de andere koraaleilamlen aangezet. 



