

20 



Sept. 



20 

 Sept. 

 5uur. 



21 



Sept. 



22 

 Sept. 



23 

 Sept. 



24 



Sept. 



Sept. 



26 

 Sept. 



29 

 Sept. 



30 

 Sept. 



Oct. 



3 



Oct. 



Oct 



4 jonge bla- 

 deren. 



50 gr. 



50 



46,5 



44,7 



42,5 



40 J 



38,7 



37,1 



32,0 



30,1 



27.5 



23,1 



19, 



4 geheel uit- 

 gegroeide 

 bladeren. 



96 „ 



95 



91,5 



88,2 



84,5 



81,5 



77,5 



74,7 



03,7 



57,9 



51,9 



4-1,1 



40 



4 oude bla- 





























deren. 



93 „ 



91 



86,5 



83,- 



78,0 



50,(1 



39,- 



35,7 



32,8 



32,5 



- 





32 



De vier oude bladeren waren den 23 eu September bijna ge- 

 heel afgestorven en verbruind en net is zeer opraerkelijk dat na 

 het afsterven de verdamping plotseling zeer sterk toeneemt. 



Bij de twee andere ging het afsterven veel langzamer en 

 bij het einde van de proef, dus na achttien dagen, was van 

 twee bladeren der tweede groep de basis nog frisch groen. 



Hoogst eigenaardig, is het verschijnsel dat blijkbaar bij 

 Pandanus in de felle zon de verdamping niet stcrker, eer 

 geringer is dan in de schaduw, dit berust naar alle waar- 

 schijnlijkheid op reguleering door sluiting der huidmondjes. 



Waarschijnlijk bedraagt de verdamping niet meer, eer 

 minder dan 5% van het gewicht der bladeren per dag. 

 Zooals uit het vervolg van deze onderzoekingen blijken zal 

 is Pandanus de eenigste van al de onderzochte strandplanten, 

 die een dergelijke geringe verdamping en een zoodanig 

 weerstandsvermogen tegen uitdroging vertoont. 



Het is in dit verband wel opmerkelijk, dat Pandanus ook 

 in dorre streken goed groeien wil, op de heuvelige, dorre, 

 laterietachtige terreinen in de omgeving van Mr.-Cornelis en 

 op niet bevloeibare dorre terreinen in Midden-Java treft men 

 een of meer Pand<nui*-»u>r\ru vcch uldig in heggen aan. 



