— 198 — 



Ficus pilosa schijnt mij toe aanmerkelijk sneller te groeien 

 dan Ficus elastica, van de mangroveboomen groeien, naar net 

 mij voorkomt, de Sonneratia's verreweg het snelst. 



De strandsucculenten groeien ontgetwijfeld veel sneller dan 

 de binnenlandsucculenten, Opuntia's groeien bijv. bijzonder 

 langzaam, Euphorbia trigona eveneens. 



Men zofl zich nog kunnen afvragen hoe het mogelijk is, 

 dat de mefeste strandplanten aan de zoutrijke omgeving nog 

 zulke aanmerkelijke hoeveelheden water kunnen onttrckken. 



De osmotische druk van het celvocht der bladmocs- 

 cellen is, zooals mij bij eenige reeds verscheidene jaren 

 geleden proeven met Chrysodium aureum on Acanthus ilicifo- 

 lius bleek, buitengewoon hoog. Bij vergelijking met den 

 osmotischen druk in de bladmoescellen van gewone, niet 

 halophytisch levende kruidachtige planten blijkt het ver- 

 schil tusschen beide ongeveer met den osmotischen druk van 

 zeewater overeen te stemmen. 



De wortels der halophyten houden blijkbaar verreweg het 

 grootste gedeelte van de in het zeewater opgeloste zouten 

 tegen. Wanneer er per dag een hoeveelheid water gelijk 

 aan het halve gewicht der bebladerde takjes verdampt wordt, 

 zoude, wanneer de wortels het gewone zeewater opnamen, het 

 zoutgehalte der bladeren per dag met omstreeks 1,5% mocten 

 stijgen. Van uitscheiding van aanmerkelijke hoeveelheden 

 zout bij mangroveplanten is mij nooit iets gebleken. De oude 

 bladeren bevatten ook niet heel veel meer zout dan de jonge 

 bladeren, hetgeen onmiddellijk daaruit blijkt, dat bij het 

 vervvelken van bebladerde takken de jonge bladeren water 

 aan de oude onttrekken. 



Het komt mij voor, dat juist in dit vermogen van de 

 wortels, om het zout zoo goed als geheel tegen te houden, in 

 den hoogen osmotischen druk van het celvocht, waardoor 

 aan het zeewater toch nog water onttrokken worden kan 

 en in de door Stahl aangetoonde eigenaardigheid om de 



