cc ` en 
Alleen indien men ор deze wijze den zuiver periodieken 
factor afzondert zou men dus kunnen spreken van een heer- 
schenden NW.-en ZO.- moesson, gewijzigd door een constanten 
windstroom uit het ZW. 
Dit resultaat der berekening uit de driejarige reeks is in 
zooverre verrassend, dat men, op grond der bekende feiten, 
in de Minahassa geenszins zulk een krachtigen „overwind“ zoo- 
als men dezen zou kunnen noemen, uit het ZW. zou verwachten. 
In het in 1897 uitgegeven werk over de moessons in den 
Archipel vindt men alle deze ,overwinden" te samen in kaart 
gebracht; deze kaarten geven dus een overzicht van het niet 
periodieke deel der heerschende winden en daaruit blijkt dui- 
delijk hoe de overmaat van den ZO.- moesson des te kleiner 
wordt naarmate men den equator nadert, ’t geen ook natuur- 
ІШЕ is, daar de toevloeiende luchtmassa zijn uitweg vindt in 
den opstijgenden luchtstroom. 
In deze kaart nu vindt een overmaat van ZW.- wind voor 
Noord-Celebes geene plaats, en de vraag is dus gewettigd of dit 
resultaat der berekening, hoewel juist, wel als typisch mag 
beschouwd worden en of hier niet veel eer aan eene abnorme 
afwijking moet gedacht worden. 
De tabellen I, П en ІП geven een bevestigend antwoord op deze 
vraag. Stelt men toch de jaargemiddelden der componenten te 
zamen, afzonderlijk voor elk der drie jaarreeksen, dan vindt men: 
1895--96. 1896—97. 1897—98. 
NE cU AR. 0 I uw 
6 v.m. —59 —16 —14 — 2 5 —22 
Middag --50 --36 — 4 —16 13 —24 
6 n.m. —52 —29 — 2 --10 10 —19 
Gemiddeld —b4 —27 — 7 — 9 9 —22 
welke componenten overeenkomen met de volgende waar- 
den voor richting en bestendigheid: voor den ,overwind". 
1895--96. A. Вт W. 60 % 
1896—97. 2. 49° W. li 5 
1897—98. N. 68° У. 24 „ 
