Groote visschen komen op het lichtje af en zien dus het aas. 
De leweri batoe zwemt steeds paarsgewijze, де lèwéri ajer 
daarentegen in scholen van 300— 400 stuks, gelijk 78 nachts 
van uit de visschersprauwen te zien is, beide soorten echter 
op eenige diepte onder de oppervlakte der zee. 
Een microscopisch onderzoek der bloedrijke lichtschijf zal 
zeker hoogst interessant zijn. 
Jammer dat tijd en gelegenheid mij ontbraken om naspo- 
ringen te doen naar de levenswijze der löweri’s. Uit het feit 
dat groote visschen 's nachts op het licht afkomen dat de aan 
den Ши gebonden lichtschijf verspreidt, moet afgeleid worden 
dat 2) dit ook bij voorkomende gelegenheid op de lewéri 
zelve zullen doen. Vermoedelijk kunnen deze zich bij het ont- 
dekken van vervolgers middels het gezicht dan wel door 
middel van het gehoor, aan de vervolging onttrekken, door 
hun toestel even als een dievenlantaarntje te sluiten, hetzij door 
omwenteling van het orgaan, als bij de lêwéri ajer, dan wel door 
het in den zak te doen dalen, als bij leweri batoe. 
Het bestaan van dit lichttoestel moet echter den visch zelve 
ten nutte komen (utiliteits-principe) en het is dus niet ge- 
waagd te veronderstellen dat ook kleine zeedieren 78 nachts 
op het licht Ee hierdoor een gemakkelijke prooi der 
léwéri's worden. 
Intusschen ben ik zeer benieuwd hoe het bestaan van zulke 
uitmuntend georganiseerde lichtorganen bij visschen die nabij 
de zeeoppervlakte leven, uit een Darwinistisch oogpunt van 
evolutieleer zal verklaard worden. 
Batavia, 15 Februari 1899. 
