7 ode 
van aan UwEG. en mij kennis geven. Op uwen last, dat was 
Zaterdagmorgen 5 Februari ongeveer 11 uur, begaf ik mij, 
vergezeld van eenige Inlandsche hoofden, naar de bedoelde 
plaats. 
„Deze was gelegen aan den W.-voet van den Lamongan, 
daar waar de koffie-aanplant 1897/98 van de dessa Soember- 
petoeng grenst aan het reserve-bosch van het koffie-complex 
Goenoeng kénék. 
„Het was een met zwaar opgaand hout begroeid dal, tusschen 
den Lamongan en den Goenoeng kénék; werkelijk vond ik den 
grond daar doorploegd met scheuren van 1 —2 dM. breedte 
elkaar in alle richtingen kruisende; de spleet, welke het eerst 
opgemerkt was, liep in hoofdzaak O.— W. Een voortdurend on- 
deraardsch gerommel deed zich hooren, en daartusschen onop- 
houdelijk zware knallen, die den bodem hevig deden schudden; 
door de ontstane spleten scheurden de boomwortels en ook door 
opheffingen of verzakkingen van den bodem vielen groote boo- 
men om. | 
„Enkele knallen en schokken waren z66 sterk, dat zij, ver- 
mengd met hevige geraas der omvallende woudboomen, de 
paarden deden schichtig worden en enkele der mij vergezellende 
dessahoofden deden wegloopen, indien ik hen niet had tegen 
gehouden. 
„De spleten waren van verschillende diepte, doch door den 
steenachtigen ondergrond waren zij moeilijk te peilen. 
„Dampen, gassen of heete lucht ontsnapten er niet uit en 
was ook de bodem er van niet warm. 
„Тоеп mij gebleken was, dat deze plek, waar de werking 
van het onderaardsche vuur zich operbaarde, slechts een op- 
pervlakte van eenige bouws besloeg, en daaromheen de schokken 
en geluiden veel minder of zelfs nihil waren, keerden wij door 
den tuin Goeneng kénék naar huis terug. 
„Enkele aren-tappers, welke ik in het bosch ontmoette, 
waarschuwde ik om voorzichtig te zijn en op de vallende boo- 
men te letten. In de koffie-plantsoenen waren nog vele lieden 
aan het werk; daar het ongeveer 1 uur was en zij reeds naar 
