— 143 — 
gelegenheid had bij mijn gastheer, den toenmaligen Resident 
. С. ARENDS, menige aanteekening over Madoereesche planten 
te completeeren. 
Grootendeels langs het Zuider-zeestrand voert de postweg, 
die van Pamekasan naar Sampang, de afdeelingshoofdplaats 
leidt. Hier had ik gelegenheid herbarium (helaas onvolledig) 
te maken van den boom die daar plaatselijk raksamala heet, 
waarvan het melksap, met eenige ingredienten vermengd, tot 
reukwerk dient. De boom staat niet ver van de woning van 
den Assistent-Resident. 
Van hier uit werd wederom de Noordkust bezocht en 
wel per as tot Ketapang-daja, de distrietshoofdplaats, waar 
zich eene pasangrahan bevindt. De tocht ging verder 
over Sapolo en Arisbaja naar Bangkalan. Het landschap 
heeft op het laatste gedeelte van den tocht het Madoereesche 
type verloren en lijkt meer op dat van Java’s laag- 
landen. Den 18% Mei 1894 was ik via Kamal te Soerabaja 
terug. 
De meeste der bovengenoemde plaatsnamen zal men bij de 
vindplaatsen der planten aantreffen. Tusschen Ketapang-daja 
en Sapolo ligt, bij de desa Nepah, aan het zeestrand een heilig 
plekje grond, waaraan eene legende verbonden is, waar druk 
geofferd wordt en zich drie van elkaar gescheiden kolonies 
apen (Cercopithecus cynomolgus), ophouden die onderling vijan- 
dig gestemd zijn. Dit boschje, dat een der weinige restanten 
van oorspronkelijke Madoera-vegetatie aanbiedt, wordt bij een 
eventueeel botanisch onderzoek van het eiland ten zeerste 
aanbevolen. 
Ik acht het noodzakelijk de mededeeling te doen, dat bij 
de spelling der latijnsche woorden, die de soortnaam aan- 
geven de regel gevolgd is, die door het zoölogische gedeelte 
van het Britsch Museum is aangenomen, door de beginletter 
immer met een gewone letter te schrijven en daarvoor geen 
hoofdletter te gebruiken, wanneer het woord is afgeleid 
van een eigennaam. Zulks is geschied in overeenstemming 
met mijne zoölogische edita. 
LIX 10k 
