— 146 — 
eind van een woord, hetzij tusschen twee gelijke klinkers, a 
dan een hiaat bewerkende. 
$5. De halfklinkers j en w komen, beginletters zijnde, 
een echt Madoereesch woord slechts als overgangsklanken, 
wil men, als willekeurig ingevoegde letters voor: de j паше! 
tusschen een i-klank (i, 2) en een anderen klank, de w tus- 
schen een oe-klank (oe, ö) en een anderen klank. | 
Als sluitletters vormen zij met ееп voorgaanden klinker 
tweeklank, zooals: labaj. : 
57. Met 't oog op de uitspraak van de klinkers belangrijk — 
is verder het onderscheid tusschen vaste en ijle medeklinkers. 
Een aanvulling van den opgegeven hoofdregel voor de 
spraak is toch de volgende regel: 
Na een Шеп medeklinker (waaronder de stomme h e 
rekenen) is de klinker zacht, wanneer dezelfde of een vorige 
lettergreep met een zachten medeklinker begint, bijv.: kasem- 
bhoegan, wqq-boewaqqn. 
$ 8. Tusschen twee klinkers staande kan een enkele medekli 
ker alleen als beginletter optreden, zooals: djhgtò, d. i. dj 
De 4 maakt echter op dien regel een uitzondering uit, 
ook dan wordt zij doorgaans als sluitletter uitgesproken. 
Daar de uitspraak van een sluitletter in 't algemeen 
aan de volgende anders met een klinker d. i. stomme 
beginnende lettergreep meedeelt, kan de 4 evenwel vert 
als beginletter zich doen gelden. Toch is zij een te ijle kia 
(zóó ijl dat zij na de е geen sluitletter kan zijn, zie $ 10)4 
dat zij zich als beginletter even duidelijk zou laten 2: 
nemen. Daarom kunnen we volstaan met te schrijven ВИР. 
kag-samangkagan, d i. kag-an voor kaq-samang kaqqam. 
59. Van twee samenkomende medeklinkers (waarom 
ook dubbele, zie $ 10) behoort de eerste als sluitletter tot © 
vorige lettergreep en de laatste als beginletter tot de volg® 
bijv.: membha, lees: mem-bhq. 
