wezig is. De naam salpeterzuur zou naar analogie van zwavel- 
zuur en phosphorzuur moeten luiden stikstofzuur. 
Hij laat de oxydeerende werking van salpeterzuur op koper 
zien welke werking men zich zoo moet voorstellen dat eerst 
СаО ontstaat en daarna kopernitraat en water ontstaat. 
Het blauw- worden der vloeistof en de ontwikkeling van ХО, 
dampen zijn bewijzen voor het eerste. 
Zwavelzuur werkt minder hevig; het moet geconcentreerd 
zijn en verwarmd worden. 
Phosphorzuur vertoont deze werking niet; het staat geen 
zuurstof af, de verbinding is te stabiel. 
Daarna behandelt spreker de ionen-theorie van Arrhenius, 
welke zegt dat in verdunde oplossingen van zuren en zouten 
de moleculen gesplitst zijn in hunne ionen, dat zijn atomen of 
atoomgroepen geladen met + en met — electriciteit. Bijv. HNO, 
is gesplitst іп Н еп NO,, HCI in H en Cl, KCl in К en in СІ. 
Het bezwaar dat zulk een kalium-ion het water niet ontleedt, 
zooals gewoon kalium steeds doet, wordt uit den weg geruimd 
door aan te nemen dat die electriciteit dat verhindert. 
Een bewijs voor de splitsing in die ionen vindt men in de 
daling van het vriespunt van zoutoplossingen in vergelijking 
met een rietsuikeroplossing. Van deze laatste worden de mo- 
leeulen niet gesplitst in ionen. Maakt men van even sterke 
oplossingen gebruik dan geven zij niet dezelfde daling in 
vriespunt. De ionen gedragen zich als moleculen, zoodat bij de 
НСІ. oplossing het vriespunt 2 maal zooveel daalt. 
Sterk salpeterzuur bevat nagenoeg geen gesplitste, verdund 
salpeterzuur geen ongesplitste moleculen. Tusschenliggende con- 
centraties bevatten NO, Н, (Н) + en (ХО) — naast elkaar. De 
hydrogeneerende werking gaat uit van de gesplitste moleculen. 
Salpeterzuur heeft een hydrogeneerende en een oxydeerende 
werking als het 20°/, sterkte bezit. Spreker laat nu het 
verschil in werking zien van HNO, op zink en op koper. 
Bij Zn ontstaat H,N (door lakmoespapier zichtbaar gemaakt) 
bij Cu niet: De in het eerste geval ontwikkelde H doet door 
de werking op NO,H ammoniak en andere reductieproducten 
