Paloe en Assembagoes zijn de eenige regenstations in den 
geheelen Archipel met een gemiddelden regenval van minder 
dan 1000 mm per jaar. Op de Kleine Soenda-eilanden stijgt, 
ondanks de droogte in de Oostmoessonmaanden, de jaarlijk- 
sche regenval nog boven dat bedrag. 
Tot zoover waren de feiten bekend, toen ik me wendde 
tot den Heer W. C. pe Haas, Officier van Gezondheid te 
Paloe met de vraag nadere gegevens en zoo mogelijk een 
verklaring van deze groote droogte te willen verschaffen, 
en hierop mocht ik door zijn groote welwillendheid een 
uitvoerig antwoord ontvangen. 
De regenwaarnemingen worden door den Heer pe Haas 
persoonlijk verricht sedert Mei 1915, daarvoor door zijn voor- 
ganger. Tevens wordt de regenmeter elke maand geïnspecteerd, 
zoodat de betrouwbaarheid der regenwaarnemingen te Paloe 
aan geen twijfel onderhevig is. 
Omtrent de persoonlijke ervaringen is aan bedoeld SE 
het volgende ontleend: 
Dat de regenval te Paloe gering is, is mij persoonlijk zeer 
zeker opgevallen en bewijst verder de plantengroei alhier : 
de cactusachtigen en dergelijke woestijnplanten tieren 
hier het weligst, terwijl de rest er droog en dor uitziet. 
De temperatuur te Paloe stijgt des middags in de 
schaduw tot 90° à 95° F. (32° a 35° CA 
Van de Paloe-baai af strekt zich naar het Zuiden de 
Paloevallei, die lang en smal is, uit, en is aan weerszijden 
door stijl, hoog en woest bergland begrensd. Deze 
beide bergketens komen samen in het Momigebergte 
iets ten N. van het Koelawi berglandschap. Juist deze 
eigenaardige vorm van de vallei zal de typische winden 
die daar heerschen verklaren. 
Aan het jaarverslag over 1911 van Dr. Rikkers ontleende 
de Heer pr Haas: 
De grootendeels ontwoude gebergten aan den oostelijken 
en westelijken rand, die voornamelijk met alang-alang 
begroeid zijn, stralen hunne warmte uit naar de vallei, de 
LXXVII 4k, 
