Ln 
De ijzerertsen hebben zich afgezet in dezen granaatrots. 
Er werden drie dagzoomen bekend, die bij een lengte van 
15—20 meter en een breedte van 5—10 meter ongeveer 
4 à 5 meter boven het maaiveld uitsteken; een onderzoe- 
kingstunneltje dwars op een dezer erstlichamen gedreven 
stond over een lengte van 15 meter in erts. Bij deze outcrops 
vindt men eluviale ertsmassa’s in den vorm van een bedekking 
van de pematangs met losse blokken waaronder van aanmer- 
kelijke grootte. Ook op een paar andere plaatsen komen 
nog van dergelijke blokkenvelden voor, die door hun lang 
gestrekten vorm den indruk van groote, verbrokkelde 
dagzoomen maakten. Door het drijven van een paar tunneltjes 
bleek echter hun oppervlakkige ligging. 
Tevens gaven deze tunneltjes uitsluitsel over de wijze waarop 
het erts in den granaatrots voorkomt. Na ca. twintig meter 
granaatrots doorbroken te hebben kwamen ze in den graniet. 
Erts werd er slechts in aangetroffen in den vorm van nesten 
die bij uitzondering tot ca. een kubieke meter groot waren. 
Het erts komt dus voor in kleinere en grootere partijen 
verspreid in den granaatrots, waarvan de belangrijkste dic 
zijn waarvan hiervoor de afmetingen van de outcrops aange- 
geven zijn. Ruim gerekend worden deze ertspartijen geschat 
ongeveer het vierde gedeelte van het volume van den 
granaatrots in te nemen. 
Het ertsmineraal is weer magnetiet met een zeker gehalte 
aan haematict, in ,derbe’’, tamelijk grofkorrelige massa’s. 
Ook hier heeft een tweede stadium van mineralisatie sulfiden 
aangebracht: pyriet en koperkics. 
De koperkies vindt men in kleine partijen en enkele 
kristalletjes in regellooze vergroeiing in den granaatrots 
en ook in het ijzererts en in, overigens onbeduidende, 
gangtjes van grofkristallijne, soms amethyst-kleurige kwarts 
in den granaatrots, den andalusiethoornrots en ook in den 
graniet. Voorts vindt men er ook loodglans in en werd 
ook een kleine gang gevonden met zwarte, sterk ijzerhoudende 
zinkblende, 
