— 80 — 
zones waarin geen ijzerertsafzetting heeft plaats gehad, doordat 
het element niet emaneerde, zullen natuurlijk evengoed 
goudalluvionen kunnen ontstaan zijn. 
Aan de haematietrolblokjes heeft men echter altijd op het 
terrein een gemakkelijk herkenningsteeken en wordt al 
dadelijk de weg gewezen in welke richting men naar mogelijke 
verdere dergelijke placers te zoeken heeft, terwijl men zich 
geen illusies zal maken omtrent de aanwezigheid van gouderts- 
gangen in het brongebied. 
Het zal misschien de aandacht getrokken hebben, dat bij 
de alluvionen steeds sprake was van haematiet rolstcentjes, 
terwijl als het voornaamste ertsmineraal van de ijzerafzet- 
tingen magnetiet genoemd werd. Men is geneigd en gewoon 
de magnetiet, die men overal in beek- en rivierzand in onver- 
anderden toestand terugvindt, als een zeer bestendig mineraal 
te beschouwen waarop de atmosfeer geen merkbaren invloed 
uitoefent, en zou dus in de placers rolsteenen van dit erts 
verwachten; dat men in plaats daarvan hacmatiet vindt kan 
zonder een nadere toelichting dus eigenlijk moeilijk als een 
bewijs van de hierboven aangegeven ontstaanswijze van deze 
stroomgoudafzettingen gelden. 
Het ontstaan van haematiet onder den invloed van de 
atmosfeer als secundair mineraal uit magnetiet is een vraag- 
stuk waarmede men zich eerst in de laatste jaren heeft ` 
bezig gehouden. In de eerste uitgave van zijn „Untersuchung 
und Bewertung von Erzlagerstätten” zegt P. KruscH nog 
dat, daar de oxyden en hydroxyden zeer constante ijzerver- 
bindingen zijn, ze geen neiging hebben tot secundaire 
verandering. Het valt buiten het bestek van dit opstel om 
nader op deze kwestie in te gaan. Er moge mede volstaan 
worden hier het feit te constateeren en met een Indisch 
voorbeeld te illustreeren. 
Een der drie hierboven vermelde primaire afzettingen van 
de Bt. Rajah werd op eenige diepte onder de oppervlakte 
D 
