het voorkomen ervan in gezelschap van granodiorietische 
rolsteenen de mogelijkheid openlaat dat ze herkomstig zijn 
van contactmetamorfe afzettingen. 
Na hetgeen hiervoor is medegedeeld over het voorkomen 
van haematietrolstukken in goudplacers in het Tapanoelische 
zal men ook in dit gewest contactmetamorfe ijzerertsafzettingen 
verwachten. P. van Drsk beschrijft er cen die men waar- 
schijnlijk wel tot dit type zal hebben te rekenen. 
„Ongeveer 1'/, paal noord van Moeara Sipongi komt de 
„erts op twee plaatsen, in koffijtuinen even aan den dag. 
„De stukken erts die, als keijen in een grintweg, hun 
„afgerond oppervlak even boven den bodem doen uitsteken, 
„zijn zeer rijk. De erts is grootendeels magnetisch, fijnkorrelig 
„en zeer zuiver op de breuk. Enkele stukken zijn meer 
„bladerig gekristalliseerd en met bruinijzererts gemengd. 
„De beide vindplaatsen liggen op een afstand van 300 ned. 
„ellen oost en west van elkaar en staan zeer waarschijnlijk 
„in de diepte met elkander in verband. 
„Vlak tegen dezen ijzererst sluit zich zuidelijk kalksteen 
„aan. Deze komt in groote onregelmatige stukken als massa- 
gesteente aan den dag. 
„De kalksteen is wit, zeer zuiver, grof gekristalliseerd en 
„met cellen”. 
Van een plaats 2'/, à 3 K.M. hemelsbreedte Z.Z.O. van 
deze ijzerertsafzettingen beschrijft van Disk een vindplaats 
van kopererts. Dit erts bestaat uit „aardachtigc” kwarts 
waarin malachiet en koperpyriet en ligt in verweerde graniet 
(syenict). 
Ook Fennema spreekt van een ijzerertsafzetting ten Noorden 
van Moeara Sipongi en zegt daarvan dat groote stukken 
bestaande uit fijnkristallijnen ijzerglans met cen weinig 
magnetiet dicht langs de grens van de oude schiefers met 
graniet liggen. Het is niet onwaarschijnlijk dat beide dezelfde 
afzetting bedoelen. In elk geval zullen ze niet ver van elkaar 
liggen en beide tot de contactzone behooren van den zelfden 
