e ` EE 
Al moge dan het contactmetamorfe karakter van de Lam- 
pongsche ijzerertsafzettingen hiermede nog niet bewezen 
zijn, zoo heeft de veronderstelling, die hoofdzakelijk op het 
karakter der ertsen steunde, er toch door aan waarschijnlijk- 
heid gewonnen. 
Dat op Banka, Billiton en op de eilanden van den Riouw- 
archipel, waar graniet een der meest voorkomende gesteenten 
is, geen contactmetamorfe ijzerertsafzettingen bekend zijn, 
is blijkbaar niet de schuld van den graniet maar een 
gevolg van het ontbreken van kalksteen. Dat ze zich anders 
ook daar gevormd zouden hebben wordt waarschijnlijk 
door het optreden van groote hoeveelheden haematiet en 
magnetiet in de bovenste gedeelten der tinertsgangen; 
inderdaad doen deze zich aan de oppervlakte voor als gang- 
vormige dagzoomen van ijzererts met een meer of minder 
belangrijk tingehalte. Gedeeltelijk zal men in dit ijzererts 
wel een verweeringsproduct te zien hebben o.a. van pyriet, 
gedeeltelijk ís het echter ook zeker primair (magnetiet) en 
stelt het waarschijnlijk het bovenste primaire niveau voor 
van de tinertsgangen, waaronder dan eerst een sulfidische 
tinertsvoerende zone volgt, wat doet verwachten dat men de 
eigenlijke tinertszone op nog lager niveau zal aantreffen. 
Het valt echter buiten het bestek van deze voordracht op 
deze interessante kwestie nader in te gaan. 
Van de Westerafdeeling van Bornco, waar wederom graniet 
in de bodemformatie een belangrijke rol speelt, vindt men 
wel een aantal ijzerertsafzettingen vermeld en beschreven, er 
is er echter geen onder die men cen contactmetamorfen 
oorsprong zou willen toeschrijven, wat weer coïncideert met 
de schaarschheid aan kalksteenen. 
In de Zuider- en Oosterafdeeling echter, in het Martapoera- 
sche vindt men weer ijzerafzettingen die, in verband met 
het huidige onderwerp, onze aandacht vragen. 
