— 169 — 
vermeld, het stationsemplacement en de woningen der spoor- 
wegbeambten te Maos hadden veel geleden, meerdere huizen 
waren onbewoonbaar geworden. Ook de spoorbrug over de 
Serajoerivier en de spoorbaan bij Kesoegihan waren, onder 
invloed der aardschokken, verzakt of verschoven. De bescha- 
digingen bleken echter niet van ernstigen aard, zoodat het 
spoorwegverkeer weinig last ondervond. 
Aardspleten. 
Het meest werd de bevolking verontrust door het ontstaan 
van aardspleten, waaruit water en zwart zand opborrelden. 
De vorming van dergelijke aardspleten is een zeer gewoon 
verschijnsel en herhaalde malen bij aardbevingen waargenomen. 
Zij vormen zich steeds in de nabijheid eener rivierbedding 
(ook oude rivierbeddingen komen hiervoor in aanmerking) 
en loopen meestal evenwijdig aan de dal- of rivierrichting. 
Op eenigen afstand van den oever houdt het verschijnsel 
geheel en al op 
Deze Sen waren alle niet diep en beperkten zich tot 
de 3 M. dikke alluviale kleilaag, welke hier overal den 
ondergrond der vlakte vormt. De nog dieper liggende rol- 
steenlaag, waardoor het grondwater cirkuleert, werd door deze 
speten niet getroffen. De aardschokken hebben het grond- 
water in zijn natuurlijken afloop gehinderd. Vermengd met 
het fijne zand der rolsteenlaag, zocht het thans een uitweg 
langs de nieuw gevormde spleten en bestaande waterputten. 
De bevolking dacht aan een vloedgolf vandaar de paniek 
tijdens de aardbeving van Maos ontstaan. 
De stootrichting en den aard der schokken. 
Het meerendeel van de bewoners der geteisterde streek 
heeft horizontaal gerichte aardschokken waargenomen. Slechts 
- enkele personen te Maos meenden ook vertikale stooten 
gevoeld te nebben. De hemelsstreek vanwaar de aardgolven 
kwamen werd vrij algemeen met het zuiden aangeduid, dus 
van uit zee. De intensiteit der schokken nam van af Maos 
