do AT 
zoowel naar het zuiden als het noorden, geleidelijk af. 
Alleen in het dal der Tadjoem waren de verwoestingen 
weer intensiever. À 
De door mij waargenomen richting waarin gebouwen, muren 
en voorwerpen omvielen of verschoven, kan het beste verklaard 
worden door Z—N gerichte aardgolven aan te nemen. 
Enkele markante voorbeelden : een der houten stationsschotten 
te Maos werd in zijn geheel 5 cm naar het noorden ver- 
schoven. Van vier steenen muren (gelijk van constructie en 
vrijstaande) vielen de O—W gerichte beide naar het noor- 
den om, de N—Z loopende bleven staan. 
De vermoedelijke oorzaak der aardbeving. 
De microseismische waarnemingen te Batavia en Malabar, 
wijzen er op dat het pleistoseiste gebied direct in de nabijheid 
van Maos gelegen is. De macroseismische waarnemingen 
komen daarmede overeen. Door de lijn Kesoegihan — Maos, 
lengte 3 Km, wordt het epicentrale gebied ongeveer bepaald. 
Waar moeten we nu de direkte oorzaak dezen aardbeving 
zoeken ? 
In Banjoemas wierp men de schuld op den G. Slamat. 
Deze berg hield zich voor, na en tijdens de aardbeving 
absoluut rustig. Ook heeft de onmiddellijke omgeving van 
den G. Slamat slechts weinig van de aardschokken bespeurd. ` 
De G. Slamat is zijn naam getrouw gebleven, hij is onschuldig 
aan de schade door deze aardbeving veroorzaakt. 
We moeten nu trachten gegevens te verzamelen voor een 
tektonische aardbeving. 
Ten zuiden van de plaats Banjoemas, treffen we tot aan 
zee toe, herhaaldelijk heuvelland aan, bestaande uit tertiaire 
sedimenten. De heuvelruggen en daartusschen liggende dalen 
en vlakten, zijn in hun strekkingsrichting alle parallel, nl. 
ongeveer O—W. Loodrecht tot deze orographische een- 
heden heeft zich het dal der Serajoerivier ingesneden. Ik 
stel me de tektoniek dezer streken als volgt voor. Aan 
het einde van het tertiair zijn de tertiaire sedimenten door 
